Projecten
Producten
Bedrijven
Vacatures
Agenda
Awards
Podcasts
more_horiz
Videos
Magazine
Favorieten
Profiel
Uitloggen
Abonneer je nu op onze nieuwsbrieven!
Abonneren
Nee, bedankt
Ja, denk met me mee rond de
materialisering van mijn project
Kirsten Hannema
Copyright: Maarten van Haaff
Wabi-sabi
23 januari 2024, 9:00
Wabi-sabi is een Japanse filosofie die imperfectie, vergankelijkheid en onvolledigheid waardeert. Ik kwam het woord voor het eerst tegen toen ik in 2017 werkte aan een artikel over ‘instant patina’. Aanleiding daarvoor was een reeks nieuwe poppodia met onaf ogende interieurs en gevels die tonen – of suggereren – dat ze veelvuldig zijn verbouwd. Ik vroeg aan de ontwerpers waarom ze kozen voor deze patina-stijl. Een architect antwoordde dat hij de afgeragde sfeer passend vond voor een poppodium. Een ander vertelde dat deze architectuur ‘een bepaalde ontspanning brengt’ die een strak wit interieur niet heeft. Een derde zei dat hij met de onaffe inrichting ‘ruimte aan de gebruikers wilde laten’. Dat was nieuw voor hem; eerder had hij hun inbreng ervaren als aantasting van zijn ‘perfecte’ creaties, strevend naar een vooropgesteld eindbeeld dat niet mocht veranderen. Smetteloze stucgevels, hout dat algenvrij blijft, tuinen zonder tuinkabouters; hij bekende dat hij vroeger in staat was geweest om bewoners te vragen of ze die konden weghalen voor een architectuurfotoshoot.
Op zoek naar een term om dit alles te duiden, kwam ik uit bij wabi-sabi, dat afgelopen jaren een trend werd, die nog altijd voortduurt. Volgens interieurbladen VT Wonen en Residence is het hip om ‘asymetrie en ruigheid die inherent is aan natuurlijke materialen’ te omarmen. Als voorbeeld worden houtknoesten, meubels met hergebruikt textiel en Japans Kintsugi-serviesgoed genoemd; kommen en borden die na breuk zijn gerepareerd met goudlijm. Het porselein is zo populair dat het inmiddels ook als nieuw gemaakt wordt.
Ik maak me enigszins zorgen om deze trend. Trends zijn immers van voorbijgaande aard. Als beton straks in is, kan het knoestig-houten interieur bij het grofvuil, en maakt gebarsten aardewerk wellicht plaats voor ‘perfect plastic’. Terwijl ik vind dat we wabi-sabi als een vaste waarde in de architectuur moeten opnemen. Als een strategie waarbij we kapotte of ‘mislukte’ gebouwen en wijken niet slopen, maar zo repareren dat de sporen van herstel bijdragen aan de schoonheid en de kwaliteit van leven er toeneemt.
In zijn essay ‘De kunst van richting te veranderen’ (2020) refereert voormalig rijksbouwmeester Floris Alkemade als zodanig aan Kintsugi. We moeten voortbouwen op bestaande stedelijke structuren, overstappen op het bouwen met tweedehands en biobased materialen, die natuurlijk en dus niet perfect zijn. Denk aan de Zestien Eikenschuur die Hilberink Bosch Architecten bouwde van hout van eigen land, dat vanwege kleine afwijkingen door de houtfabriek was afgekeurd.
In het vorig jaar verschenen boek Smooth City beschrijft René Boer de doorgeslagen drang naar ‘perfecte’ steden die met elkaar concurreren om hoogopgeleide werknemers en toeristen. Steden met aangeharkte centra, waar alles efficiënt en gestroomlijnd georganiseerd is, en de ‘schoon, heel en veilige’ straten en pleinen ogen als levend geworden artist’s impressions. Het is een verontrustende ontwikkeling, die leidt tot een niet-inclusieve en zielloze stad. Gelukkig komt Boer aan het eind van het boek met een alternatief: de poreuze stad, die onaf is, waar ruimte blijft voor rafelranden en spontaan gebruik. Hij wijst daarbij op de traditie van wabi-sabi.
Een risico van het breed omarmen van imperfectie, is dat een laisser faire-houding ontstaat. Toen ik in een wervende tekst over een - weinig opmerkelijk - nieuw woongebouw las dat het ‘wabi-sabi’ moest worden, kreeg ik het gevoel dat de architect zich alvast verexcuseerde voor naden die niet op elkaar zouden aansluiten, en installaties die op het dak zouden belanden. Hij zou kunnen zeggen dat het zo bedoeld was. Een dergelijke inflatie van het begrip is ongewenst.
Laten we tomeloos ambitieus blijven terwijl we accepteren wat niet af en volmaakt is.
Kirsten Hannema is architectuurcriticus en schrijft voor diverse media waaronder De Volkskrant.
Trefwoorden
onaffe
wabi-sabi
column
niet volmaakt
instant patina
imperfectie
vergankelijkheid
onvolledigheid
kirsten hannema
Best gelezen
1
Masterplan voor verdichting rond station Haarlem Spaarnwoude vastgesteld
donderdag, 28 mei
2
Tien ontwerpteams geselecteerd voor volgende fase Nationaal Slavernijmuseum
maandag, 1 juni
3
Kronospan heeft een designcentrum in Milaan
donderdag, 28 mei
4
KAAN Architecten combineert kantoor Trudo met sociale huurwoningen in houten gebouw op Strijp-S
woensdag, 3 juni
5
Powerhouse Company debuteert in Midden-Oosten met hoofdkantoor ingenieursbedrijf
vrijdag, 29 mei
Gerelateerde nieuwsberichten
De Friends Experience
20 februari 2024
Alisons kerstkaarten
19 december 2023
Zwelgen in comfort
19 maart 2024
Ad fundum
20 november 2023
Bouwen, burgers, bezwaren
16 april 2024
Nieuwe ronde, nieuwe prijzen
17 oktober 2023
Terug/vooruit naar 1978
21 mei 2024
Echte architecten
19 september 2023
Glas voor de geest
18 juni 2024
Genieten
20 juni 2023
Mijn reis met Berlage
17 september 2024
Constructieve actie
16 mei 2023
Maakt architectuur gelukkig?
15 oktober 2024
Van Sisyphus naar Sneeuwbaleffect
18 april 2023
Column
AI als Zwitsers zakmes van de architect
19 november 2024
Wachtkamers
21 maart 2023
Column
Ga op zoek naar het jottum-gevoel!
17 december 2024
Een kind moet je loslaten, een gebouw ook
21 februari 2023
Column
Vormt de mens zijn omgeving, of de omgeving eerst de mens?
21 januari 2025
Gentrificatie-compensatie
24 januari 2023
Column
Durf klein te denken
18 februari 2025
Meer liefde
13 december 2022
Platform Kantooropgave
18 maart 2025
Maar nooit zoals je denkt
15 november 2022
Lekker loeren
18 oktober 2022
Krolls (on)gelijk
20 september 2022
Column
Slecht gejat
17 juni 2025
T-koppelstuk
21 juni 2022
Column
De vergeet-paradox
21 oktober 2025
Column
Een kwestie van onderhoud
16 september 2025
Grensverleggend
17 mei 2022
De moraal van het inclusieve verhaal
19 april 2022
Column
Centra van democratie
18 november 2025
Ontsnappingsruimte
15 maart 2022
Column
In het noodpakket hoort een Defensiebouwmeester
16 december 2025
Een les in nederigheid
15 februari 2022
Column
De architectuurbiënnale is geen guilty pleasure
20 mei 2025
Over hoe en wat
18 januari 2022
Column
De nieuwe kleren van de keizer
17 maart
Column
Leren van Santos
17 februari
Valse nostalgie
21 december 2021
Makkelijker kunnen we het niet maken
16 november 2021
Column
Kleur bekennen
21 april
Disneyficatie: scheldwoord of geuzennaam?
19 oktober 2021
Column
Bedankt huis, voor je vriendschap
19 mei
Ronchamps op de Zuidas
21 september 2021
Biofobie
15 juni 2021
Wildgroei
18 mei 2021
Erfgoedlogica
20 april 2021
Een duurzame architectuur kent een winst- én verliesrekening
16 maart 2021
Vormenspel
16 februari 2021
Trafo
19 januari 2021
Een beter normaal
15 december 2020
Architectuurgeweld
17 november 2020
Ongemak
20 oktober 2020
Druk op het dak
15 september 2020
Uitzichtloos
16 juni 2020
Alcoholist, pater, architect
19 mei 2020
Pakkans
21 april 2020
Een biënnale zonder publiek
17 maart 2020
Kaartenhuis
18 februari 2020
Luxewarenhuis
21 januari 2020
2024 in tien columns door Kirsten Hannema
26 december 2024
2023 in tien columns door Kirsten Hannema
27 december 2023
'Floating Office Rotterdam heeft ons geleerd welke voordelen bouwen met hout biedt'
28 juni 2021
‘Wooncoöperaties, zoals Het Rotterdams Woongenootschap, kunnen niet dezelfde grondprijs betalen als beleggers’
21 juni 2021
'Geef ons als Rotterdamse Stadsbouwgroepen toegang tot bouwgrond!'
7 juni 2021
Nieuwe redactieleden voor Jaarboek Architectuur
18 juli 2019
De Friends Experience
20 februari 2024
Alisons kerstkaarten
19 december 2023
Zwelgen in comfort
19 maart 2024
Ad fundum
20 november 2023
Bouwen, burgers, bezwaren
16 april 2024
Nieuwe ronde, nieuwe prijzen
17 oktober 2023
Terug/vooruit naar 1978
21 mei 2024
Echte architecten
19 september 2023
Glas voor de geest
18 juni 2024
Genieten
20 juni 2023
Mijn reis met Berlage
17 september 2024
Constructieve actie
16 mei 2023
Maakt architectuur gelukkig?
15 oktober 2024
Van Sisyphus naar Sneeuwbaleffect
18 april 2023
Column
AI als Zwitsers zakmes van de architect
19 november 2024
Wachtkamers
21 maart 2023
Column
Ga op zoek naar het jottum-gevoel!
17 december 2024
Een kind moet je loslaten, een gebouw ook
21 februari 2023
Column
Vormt de mens zijn omgeving, of de omgeving eerst de mens?
21 januari 2025
Gentrificatie-compensatie
24 januari 2023
Column
Durf klein te denken
18 februari 2025
Meer liefde
13 december 2022
Platform Kantooropgave
18 maart 2025
Maar nooit zoals je denkt
15 november 2022
Lekker loeren
18 oktober 2022
Krolls (on)gelijk
20 september 2022
Column
Slecht gejat
17 juni 2025
T-koppelstuk
21 juni 2022
Column
De vergeet-paradox
21 oktober 2025
Column
Een kwestie van onderhoud
16 september 2025
Grensverleggend
17 mei 2022
De moraal van het inclusieve verhaal
19 april 2022
Column
Centra van democratie
18 november 2025
Ontsnappingsruimte
15 maart 2022
Column
In het noodpakket hoort een Defensiebouwmeester
16 december 2025
Een les in nederigheid
15 februari 2022
Column
De architectuurbiënnale is geen guilty pleasure
20 mei 2025
Over hoe en wat
18 januari 2022
Column
De nieuwe kleren van de keizer
17 maart
Column
Leren van Santos
17 februari
Valse nostalgie
21 december 2021
Makkelijker kunnen we het niet maken
16 november 2021
Column
Kleur bekennen
21 april
Disneyficatie: scheldwoord of geuzennaam?
19 oktober 2021
Column
Bedankt huis, voor je vriendschap
19 mei
Ronchamps op de Zuidas
21 september 2021
Biofobie
15 juni 2021
Wildgroei
18 mei 2021
Erfgoedlogica
20 april 2021
Een duurzame architectuur kent een winst- én verliesrekening
16 maart 2021
Vormenspel
16 februari 2021
Trafo
19 januari 2021
Een beter normaal
15 december 2020
Architectuurgeweld
17 november 2020
Ongemak
20 oktober 2020
Druk op het dak
15 september 2020
Uitzichtloos
16 juni 2020
Alcoholist, pater, architect
19 mei 2020
Pakkans
21 april 2020
Een biënnale zonder publiek
17 maart 2020
Kaartenhuis
18 februari 2020
Luxewarenhuis
21 januari 2020
2024 in tien columns door Kirsten Hannema
26 december 2024
2023 in tien columns door Kirsten Hannema
27 december 2023
'Floating Office Rotterdam heeft ons geleerd welke voordelen bouwen met hout biedt'
28 juni 2021
‘Wooncoöperaties, zoals Het Rotterdams Woongenootschap, kunnen niet dezelfde grondprijs betalen als beleggers’
21 juni 2021
'Geef ons als Rotterdamse Stadsbouwgroepen toegang tot bouwgrond!'
7 juni 2021
Nieuwe redactieleden voor Jaarboek Architectuur
18 juli 2019
Toon alles
Andere nieuwsberichten
IABR landt dit najaar in Piekfabriek in Rotterdam-Zuid
40 minuten geleden
De Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam (IABR) vindt dit najaar plaats in de Piekfabriek op het voormalige Hunter Douglas-terrein in Rotterdam-Zuid.
Studio Groen+Schild ontwerpt atelier voor kunstenaarsduo Spacecowboys
1 uur geleden
Naast een ‘schone’ en ‘vuile’ werkplaats bevat het ontworpen gebouw een atelierruimte en een overdekte buitenruimte met uitzicht over de uiterwaarden.
Studio Marco Vermeulen creëert voor Lab Delta ensemble met nieuwbouw en monumentale villa’s
Gisteren, 15:05
Het Nationaal Baggermuseum krijgt onder een gewijzigde naam beschikking over een nieuw gebouw terwijl oude huisvesting in ere wordt hersteld.
OMA presenteert opgeleverde Hangzhou Prism
Gisteren, 11:07
In het opvallende, 43.000 vierkante meter omvattende gebouw zijn woningen, kantoren, een hotel en allerlei stedelijke voorzieningen opgenomen. Centraal door het gebouw loopt een openbaar toegankelijk atrium.
Gebied voor Hollandse kust wordt beschermde natuur voor vogels
2 juni, 2:31
Met de aanwijzing zou de hele kust van het Nederlandse vasteland, van Zeeuws-Vlaanderen tot Groningen, beschermd gebied zijn.
Kosten renovatie Kunstmuseum in Den Haag richting 200 miljoen
2 juni, 10:42
Het Kunstmuseum in Den Haag zal vanaf 2030 de deuren moeten sluiten vanwege een grote renovatie.
Kabinet werkt aan komst landelijke grondbank
1 juni, 1:47
Zo'n organisatie zou grond opkopen om achter de hand te houden voor publieke plannen.
Kabinet voelt zich ondersteund door klimaatadviezen burgerberaad
1 juni, 12:17
“De samenleving en het kabinet werken in dezelfde richting”, concludeert klimaatminister Stientje van Veldhoven
Minder nieuwbouwwoningen in eerste kwartaal dan 2025
29 mei, 11:06
Er zijn ruim 13.700 nieuwbouwwoningen opgeleverd in het eerste kwartaal van het jaar, meldt het CBS
D66 begint in debat over 'IJstad' in Markermeer, anderen kritisch
29 mei, 9:10
Een nieuwe drijvende stad genaamd 'IJstad' in het Markermeer, daarvoor vroeg D66-Kamerlid Robert van Asten donderdag aandacht in een debat over woningbouw. "De techniek ligt er, het wachten is op de politiek."
Ga naar het nieuws-archief
Kirsten Hannema
Architectuurcriticus
0
0
0
0
Voor een optimale gebruikservaring plaatst Architectenweb functionele cookies. Wat de verschillende cookies precies doen leggen we uit in een
overzicht
. Cookies van social media kun je optioneel
aanzetten
.
Akkoord
Instellingen
Annuleren
OK
Sluiten
Doorgaan
Inloggen
Maak een gratis persoonlijk account aan
Feedback
Feedback
Wij horen graag jouw feedback. Laat je reactie achter en eventueel jouw e-mail adres.
Reactie
Verstuur