Projecten
Producten
Bedrijven
Vacatures
Agenda
Awards
Podcasts
more_horiz
Videos
Magazine
Thema's
Favorieten
Profiel
Uitloggen
Marjolein van Eig
Copyright: Maarten van Haaff
Ouwe starchitects
8 december 2022, 9:00
Ach ja, die ouwe starchitects. De mensen zijn er dol op. Je weet wat je krijgt en het is áltijd spectaculair. Vraag je Frank Gehry dan krijg je een ingewikkeld icoon, vraag je David Chipperfield dan krijg je een minimalistische doos van natuursteen en bij Tadao Ando geometrische vormen in wanden van schoonbeton. Ben je op zoek naar een architect die iets kan met de grote trauma’s uit de westerse geschiedenis – WOII, 9-11 – dan vraag je Daniel Libeskind. Zijn gebouwen in schegvormen en scherven van metaal, glas en beton zijn wereldberoemd en het verhaal van ellende en breuken past altijd. In Antwerpen leidt dat momenteel tot een interessante botsing want niet iedereen is enthousiast over de glimmende scherpe volumes op de boerentoren die fier en apocalyptisch de hemel in rijzen.
Terwijl ik me op een borrel vrolijk maakte over deze gang van zaken – die Belgen toch – vertelde mijn gesprekspartner een ander verhaal over een ouwe starchitect. Dat gaat niet over een miljardair en zijn erectie van het grootkapitaal, maar over een geliefd rijksmuseum in Nederland. Het gaat niet over Het Rijksmuseum, noch over het Boijmans van Beuningen; beide musea zijn – en worden nog – uitgebreid in het publieke debat besproken. Nee, dit verhaal gaat over het Kröller-Müller Museum, dat prachtige museum op de Hoge Veluwe. En daar hoor je helemaal niemand over.
Het Kröller-Müller Museum is het levenswerk van Helene Kröller-Müller. Over Helene wordt geschreven dat zij een koppige en eigenwijze vrouw was. Ik lees daarin dat zij een vrouw met een visie was die zich niet zomaar aan de kant achter een naaiwerkje liet zetten. Helene had in haar leven een enorme kunstcollectie verzameld die ze met de hele wereld wilde delen. Dit resulteerde in het museum op de Hoge Veluwe. Een keur aan Neerlands beste architecten en een Vlaming hebben aan de gebouwen een bijdrage geleverd; Henry van de Velde, Wim Quist, Gerrit Rietveld, Aldo van Eyck. We zijn er allemaal heel vaak geweest op de witte fietsen en in de beeldentuin.
Het museum is toe aan een uitbreiding. Er blijkt wat mis te zijn met het ontwerp van Wim Quist, waardoor je de collectie in omgekeerde volgorde bekijkt. Dat had Helene niet zo bedoeld en dus moet dit euvel hersteld worden en ook zijn er meer vierkante meters nodig.
Wat moet het geweldig zijn om als directie te mogen nadenken over de architect voor deze uitbreiding. Wie past er bij dit museum, op deze prachtige plek en in de geest van Helene Kröller-Müller? Het is een fantastische mogelijkheid om eens te kunnen putten uit het enorme talent dat Nederland heeft en dat er maar lastig tussenkomt met de huidige aanbestedingsregels, die voorschrijven dat je minstens drie musea moet hebben ontworpen alvorens je een museum mag ontwerpen. En misschien zou er eindelijk ook een talentvolle, vrouwelijke architect aan het illustere rijtje gevoegd kunnen worden. Een koppige en eigenwijze vrouw met een visie die het erfgoed van Helene in een nieuw licht zet!
Maar er kwam geen aanbesteding. Er kwam geen open oproep om architecten uit te dagen. Er kwam geen selectie om talentvolle architecten te vinden. Er was geen creativiteit en geen nieuwsgierigheid. Het Kröller-Müller Museum koos voor een starchitect uit de oude doos: Tadao Ando. En daarmee doet ze hetzelfde als de miljardair van de Antwerpse toren; ze kiest voor zekerheid, spektakel en voorspelbaarheid.
Ik ging te rade op het wereldwijde web. En daar gebeurt iets wonderlijks; er is helemaal niets te vinden over het ontwerp van Ando voor het Kröller-Müller. Hoe kan het dat zo’n belangrijk rijksmuseum hier niets over deelt? Een enkel artikeltje van Architectenweb uit januari 2018 meldt: “Redenen te over om Tadao Ando te vragen voor de uitbreidingsstudie, meent Rob van Gemert, die het Kröller-Müller Museum bij de uitbreiding adviseert namens ToornendPartners. “Ando ontwerpt uiterst zorgvuldige gebouwen, die respect tonen voor de natuur en enorm ruimtelijk zijn. Hij heeft bovendien veel ervaring met kunstmusea.”
Er gaat wel wat mis in wat daar gezegd wordt. Hier spreekt een projectmanager die weer eens teveel te zeggen heeft over de selectie van de architect. Respect voor de natuur? Sinds wanneer hebben wanden van schoon beton respect voor de natuur, we weten toch allemaal dat beton één van de meest vervuilende bouwmaterialen op aarde is? En waarom moet de architect wéér iemand zijn met veel ervaring met kunstmusea? Kunst gaat toch over eigenwijze mensen; over verrassende visies, over buiten de lijntjes kleuren, het experiment, de paradijsvogel, de buitenstaander? Is het niet de taak van de kunstwereld en het Rijk om op zoek te gaan naar andere talenten? Heeft geschiedenis niet allang bewezen dat het experiment zoveel meer kan opleveren? Kijk naar de Kunsthal in Rotterdam, het Sonsbeekpaviljoen van Van Eyck, Museum De Lakenhal in Leiden en, heel recent, de Kunstwerf in Groningen?
De afgelopen maanden is er een architectenselectie geweest voor een uitwerkend architect. De stukken hiervan zijn te downloaden via Tenderned. Hieruit blijkt dat de 3.000 m
2
van de verkennende studie van Ando uit 2018 ondertussen 12.000 m
2
is geworden. Er is geen tekening of plaatje te vinden van het ontwerp van Ando. Maar de selectiecriteria zeggen veel; de constructeur wordt geselecteerd op basis van ervaring met wanden van schoonbeton.
Dus, beste Kröller-Müller Museum, hier een advies van een eigenwijze, koppige vrouw. Het is nog niet te laat. De wereld zit niet meer te wachten op wanden van schoonbeton – hoe prachtig ook – met de centerpennen op de juiste plek. Er is nood aan een transitie. Een transitie naar gebouwen die sámen gaan met de natuur en iets teruggeven aan die natuur. Aan gebouwen die gebouwd worden met materialen die CO
2
opnemen in plaats van uitstoten. Het is de taak van een Rijksmuseum om hierin voorbeeldstellend te zijn. Dat is niet makkelijk en voorspelbaar. Maar het is wel een spannende en belangwekkende zoektocht. En we hebben architecten in Nederland die dat kunnen. En die architecten spreken en schrijven in de taal van het land. Het zijn architecten die zijn opgegroeid met de schoonheid van het Kröller-Müller en die hebben leren fietsen op de witte fietsen. Het zijn deze architecten die u moet uitdagen voor uw prachtmuseum. En ik verzeker u, deze anti-starchitects zullen zorgen voor meer dan spektakel. Zij zullen zorgen voor een zachte, natuurvriendelijke, inclusieve, vrolijke, tactiele en ruimtelijke revolutie in de bouw- en museumwereld.
Marjolein van Eig is architect-directeur van
BureauVanEig
. Zowel in haar werk als in haar maandelijkse column verbindt ze eigentijdse opgaven met hun historische wortels. Ze is als gastdocent verbonden aan de TU Delft en de Academie van Bouwkunst Rotterdam.
Trefwoorden
tadao ando
column
tenderned
schoonbeton
museum
kröller-müller museum
rijksmuseum
marjolein van eig
aanbesteding
Best gelezen
1
Parkeren is geen grondrecht
dinsdag, 24 februari
2
Melkmeisje staat model voor woontoren De Catharina in Zaandam
vrijdag, 27 februari
3
Kantoorpand aan Het Park in Rotterdam wordt luxe woongebouw
dinsdag, 24 februari
4
Plaggenhut dient als voorbeeld voor volledig houten kantoor met gevel van populierenbast
woensdag, 25 februari
5
Voltooid Beninees conferentieoord van Moke Architecten valt in de prijzen
dinsdag, 24 februari
Gerelateerde nieuwsberichten
Tadao Ando onderzoekt uitbreiding Kröller-Müller Museum
29 januari 2018
Nominaties Geert Bekaert-prijs voor architectuurkritiek bekend
1 mei 2025
Duurzaam of mooi
8 november 2022
Toegankelijk
11 oktober 2022
Rijksmuseum richt met schenking van zestig miljoen euro nieuwe beeldentuin in
13 januari
Sloopverbod
13 september 2022
Kröller-Müller Museum: ‘We zien een architect als een kunstenaar, en een kunstenaar kiezen we altijd zelf’
10 januari 2023
Gaaf land
14 maart 2023
Column
De factor tijd
14 juni 2022
De uitstoot is nu
11 april 2023
Column
Wooncrisis én ambtenarencrisis
10 mei 2022
Kolommen en vergankelijkheid
10 mei 2023
Column
Dijkenhoge ambities
12 april 2022
Steen – PIR – Schaap
13 juni 2023
Waarde en weerloos
8 maart 2022
Houtbouw hoeft er niet zo uit te zien
8 februari 2022
Witte Mannen
12 oktober 2023
Laatste keer, echt
12 december 2023
De reikwijdte van iemand
11 januari 2022
Gebouwde telmodellen
14 december 2021
Ode aan onze oude straat
9 november 2021
De architect en de verkiezingen
14 november 2023
Dagboek van een ruimtegebruiker
16 januari 2024
De glasparadox
14 september 2021
Ode aan Joost
13 februari 2024
Huilen onder systeemplafonds
9 juni 2021
Architecten, verenigt u
11 mei 2021
Lelijkste woonwijk
12 maart 2024
Het raam mag niet open
13 april 2021
De architect is op zoek naar liefde
10 april 2024
Modern
14 mei 2024
Nostalgie naar vooruitgangsdenken
9 maart 2021
Plaatsen waar u slaapt
9 juli 2024
Materiaal als drager van herinnering
9 februari 2021
Hoekjes, trapjes, hekjes
11 september 2024
Het leven in het trappenhuis
12 januari 2021
Voorstellingsvermogen
12 november 2024
Stad aan het water
8 oktober 2024
Column
Garanties, garanties
14 januari 2025
Marjolein van Eig: “Een boek lees je anders dan een online artikel”
31 oktober 2024
Column
Achterblijvers op de bank
10 december 2024
Column
Grote werken
11 maart 2025
Groene gevel
11 februari 2025
Column
Words of wisdom
13 mei 2025
Column
Gezicht van de tijd
15 oktober 2025
Column
Architectuurkritiek
10 juni 2025
Column
10 nieuwe steden
9 september 2025
Column
Schoonheid in de architectuur
11 november 2025
Afval
9 december 2025
Het gebouw als kunstwerk
16 januari 2023
Krijgt Kröller-Müller de opdrachtgever die het verdient?
17 januari 2023
Bjarne Mastenbroek: verander aanbestedingspraktijk in Nederland
19 januari 2023
De andere kant
24 januari 2023
Een goede gebouwplint; wat is dat eigenlijk?
14 februari 2023
Tadao Ando onderzoekt uitbreiding Kröller-Müller Museum
29 januari 2018
Nominaties Geert Bekaert-prijs voor architectuurkritiek bekend
1 mei 2025
Duurzaam of mooi
8 november 2022
Toegankelijk
11 oktober 2022
Rijksmuseum richt met schenking van zestig miljoen euro nieuwe beeldentuin in
13 januari
Sloopverbod
13 september 2022
Kröller-Müller Museum: ‘We zien een architect als een kunstenaar, en een kunstenaar kiezen we altijd zelf’
10 januari 2023
Gaaf land
14 maart 2023
Column
De factor tijd
14 juni 2022
De uitstoot is nu
11 april 2023
Column
Wooncrisis én ambtenarencrisis
10 mei 2022
Kolommen en vergankelijkheid
10 mei 2023
Column
Dijkenhoge ambities
12 april 2022
Steen – PIR – Schaap
13 juni 2023
Waarde en weerloos
8 maart 2022
Houtbouw hoeft er niet zo uit te zien
8 februari 2022
Witte Mannen
12 oktober 2023
Laatste keer, echt
12 december 2023
De reikwijdte van iemand
11 januari 2022
Gebouwde telmodellen
14 december 2021
Ode aan onze oude straat
9 november 2021
De architect en de verkiezingen
14 november 2023
Dagboek van een ruimtegebruiker
16 januari 2024
De glasparadox
14 september 2021
Ode aan Joost
13 februari 2024
Huilen onder systeemplafonds
9 juni 2021
Architecten, verenigt u
11 mei 2021
Lelijkste woonwijk
12 maart 2024
Het raam mag niet open
13 april 2021
De architect is op zoek naar liefde
10 april 2024
Modern
14 mei 2024
Nostalgie naar vooruitgangsdenken
9 maart 2021
Plaatsen waar u slaapt
9 juli 2024
Materiaal als drager van herinnering
9 februari 2021
Hoekjes, trapjes, hekjes
11 september 2024
Het leven in het trappenhuis
12 januari 2021
Voorstellingsvermogen
12 november 2024
Stad aan het water
8 oktober 2024
Column
Garanties, garanties
14 januari 2025
Marjolein van Eig: “Een boek lees je anders dan een online artikel”
31 oktober 2024
Column
Achterblijvers op de bank
10 december 2024
Column
Grote werken
11 maart 2025
Groene gevel
11 februari 2025
Column
Words of wisdom
13 mei 2025
Column
Gezicht van de tijd
15 oktober 2025
Column
Architectuurkritiek
10 juni 2025
Column
10 nieuwe steden
9 september 2025
Column
Schoonheid in de architectuur
11 november 2025
Afval
9 december 2025
Het gebouw als kunstwerk
16 januari 2023
Krijgt Kröller-Müller de opdrachtgever die het verdient?
17 januari 2023
Bjarne Mastenbroek: verander aanbestedingspraktijk in Nederland
19 januari 2023
De andere kant
24 januari 2023
Een goede gebouwplint; wat is dat eigenlijk?
14 februari 2023
Toon alles
Andere nieuwsberichten
Strijp-S krijgt woonbuurtje met karakteristieken voormalig Philips-terrein
4 uur geleden
Binnenkort wordt op Strijp-S in Eindhoven gestart met de bouw van 236 woningen op de kavel Delta. Het ontwerp komt van ANA architecten, Werkstatt en Landlab.
Inschrijving voor Rotterdam Architectuurprijs 2026 van start
Vandaag, 09:00
Tot en met 23 maart kunnen architecten, opdrachtgevers en bouwers een project inzenden voor de jaarlijkse prijs.
Binnentuin speelt belangrijke rol in woongebouw BuitenBuren Almere
27 februari, 4:12
In het centrum van Almere Buiten komt een complex met 224 woningen rond een binnentuin. Het gebouw, dat er in 2030 moet staan, is ontworpen door De Zwarte Hond.
MOOI Noord-Holland opent inschrijving voor Arie Keppler Prijs 2026
27 februari, 3:27
Met de tweejaarlijkse prijs worden projecten en beleidsplannen beloond die aantoonbaar bijdragen aan de kwaliteit van de leefomgeving in Noord-Holland.
Verkoopgolf van woningen door investeerders zet door
1 uur geleden
Investeerders hebben in het vierde kwartaal van vorig jaar de meeste woningen verkocht sinds 2021, meldt het Kadaster.
Nieuwe windmolens komen in Europa vooral op land
Vandaag, 10:36
De uitbreiding van windenergie op zee blijft ver achter bij die op land in Europa, blijkt uit cijfers van brancheorganisatie WindEurope.
Onderzoek: kinderen spelen vaker buiten, groot verschil per plaats
27 februari, 5:04
Meer dan de helft van de kinderen geeft aan vaker buiten te willen spelen dan ze nu doen.
'Gemeenten gaan weer voor grondbezit'
27 februari, 1:45
Gemeenten zijn weer veel actiever bezig met het kopen van grond, zo blijkt uit onderzoek van BNR, met behulp van data-analyses van vastgoedadviseur Savills.
Terugkijken: KRO-NCRV Pointer onderzoekt waarom lege winkels geen woningen worden
27 februari, 12:06
Met de hoge woningnood en dito leegstand in Nederlandse winkelstraten zou je zeggen dat een plus een twee is.
OVV over fataal brugongeluk Lochem: onderlinge controle ontbrak
26 februari, 11:49
De partijen die betrokken waren bij de bouw van een brug over het Twentekanaal bij Lochem hebben de risico's van dit bouwproject van tevoren onvoldoende in kaart gebracht.
Ga naar het nieuws-archief
Marjolein van Eig
Architect
2
0
0
0
Voor een optimale gebruikservaring plaatst Architectenweb functionele cookies. Wat de verschillende cookies precies doen leggen we uit in een
overzicht
. Cookies van social media kun je optioneel
aanzetten
.
Akkoord
Instellingen
Annuleren
OK
Sluiten
Doorgaan
Inloggen
Maak een gratis persoonlijk account aan
Feedback
Feedback
Wij horen graag jouw feedback. Laat je reactie achter en eventueel jouw e-mail adres.
Reactie
Verstuur