Projecten
Producten
Bedrijven
Vacatures
Agenda
Awards
Podcasts
more_horiz
Videos
Magazine
Favorieten
Profiel
Uitloggen
Marjolein van Eig
Copyright: Maarten van Haaff
De glasparadox
14 september 2021, 9:15
“Zet het even op een sokkel”, was een running gag in mijn bouwkunde-vriendengroep tijdens de studie Bouwkunde in Delft, als we weer zaten te ploeteren op een project. De uitspraak kwam van Willem Vogel, de legendarische vormstudiedocent – paardenstaartje en shag – die behoorde tot een clubje karaktervolle figuren van deze vakgroep. Vogel werd enthousiast van álles en dat werkte. Geen idee wat we aan het doen waren of Willem zag er wat in, vooral als het even op een sokkel geplaatst werd. Dan kon je je eigen plak- en knipwerk van een afstand bekijken en de verhoudingen, lichtval en materiaalgebruik beoordelen. De rest van de vormstudieposse – Breen en Olsthoorn – kwam erbij en zo werd het ding met de nodige humor van alle kanten besproken, in de kunstgeschiedenis geplaatst en van betekenis voorzien. Ik heb er nog steeds werk van hangen thuis.
Het waren geen gemakkelijke lessen. De dag begon met een open opdracht in de trant van; “Vandaag gaan we aan de slag met karton. Lijnenspel en volumewerking is wat we gaan onderzoeken.” En daar zaten we dan, met de grijze platen en lijm. Ik miste een programma van eisen en vroeg me af wanneer het goed was, jaloers op anderen, die klaarblijkelijk heel goed begrepen waar ze naartoe gingen.
Eén van de opdrachten bestond uit het ontwerpen van een brug. Al tijdens de uitleg zocht ik naarstig naar een goed idee. Glas! Het moest iets van glas worden, hoe gaaf, dat je ergens overheen loopt en erdoorheen kunt kijken. En terwijl ik dat dacht, zei Vogel; “maar maak nou geen brug van glas, dat is niet zo interessant.” Geen glas dus.
Glas is niks. Dat is de functie van glas, dat het er niet is. Je kijkt er niet naar, je kijkt er doorheen. Het heeft geen textuur, het is glad, je ogen glijden ervan af. Overdag spiegelt het, ’s avonds verdwijnt het. In architectuur gaat het om alles, behalve om het glas. Het gaat om de gevel, waar het glas in zit. Het gaat om dat wat het glas vasthoudt. Het gaat om de inkadering van glas, om hoe je kijkt. Het gaat om de positionering van een raam in de muur; hoog, laag, groot, klein, die bepaalt waar je naar kijkt en hoe het licht in de ruimte valt. Het gaat om het kozijn, het materiaal waar dat van gemaakt is, de detaillering ervan, het ritme van de stijlen, de dikte en diepte van de stijlen, de raamnegges en de verhoudingen ertussen die je ogen richten en bepalen wat je ziet. Door een volledig glazen gevel kijk je naar alles, waardoor je niks echt ziet.
Maar zo denkt niet iedereen erover. Glas is populair; de financiële centra over de wereld staan vol met gebouwen met enkel glazen gevels. Het zal de hightech en spiegelende uitstraling zijn; het zijn allemaal stoere, glimmende torens, ongenaakbaar aan de hemel. Het zal de abstractie zijn van het materiaal, waardoor de nadruk komt te liggen op de sculptuur van het gebouw. Het zal de modernistische connotatie zijn; de associatie met de mooie, ambitieuze, democratische thema’s als licht, lucht en ruimte. Vrijheid voor iedereen. Maar niets kan een gebouw dichter laten lijken dan glas. Glas kan ook afsluiten. Glas toont zelden de transparantie die ermee beoogd wordt. Zolang het binnen donkerder is dan buiten, en dat is het overdag meestal, oogt een glazen gevel eerder gesloten dan open.
Wellicht is die modernistische connotatie ook de reden dat er veel glas gebruikt wordt in gebouwen die zich laten voorstaan op extreme duurzaamheid. Ik verbaas me daarover; een volledig glazen gebouw maar wel het beste BREEAM-certificaat. Terwijl het bekend is dat de isolatiewaarde van glas belabberd is. Glazen gebouwen verdragen de zon slecht en in de winter vliegt de warmte het gebouw uit. Hoe duurzaam de bron ook is waar de energie, koude of warmte vandaan gehaald wordt, er is een hoop voor nodig bij een glazen gebouw.
Terug naar Vogel. De werken die we maakten raakten ook vaak aan de principes van de moderne architecten. Het ging over vlakken, lijnen, massa, materiaal, verhoudingen, open en dicht. Zoals bij de gebouwen van Mies van der Rohe. Maar hoewel de glasoppervlakken van de National Galerie en het Farnsworth House enorm zijn, is het glas maar bijzaak. Wat je ziet is een fascinerend spel van vlakken en lijnen, een dak, een luifel, een zorgvuldige positionering in het landschap, een mooi houten meubel in het interieur. Minutieus bestudeerd, tegen het licht gehouden en op een sokkel gezet. Prachtig. Maar niet vanwege het glas.
Marjolein van Eig is architect-directeur van
BureauVanEig
. Zowel in haar werk als in haar maandelijkse column verbindt ze eigentijdse opgaven met hun historische wortels. Ze is als gastdocent verbonden aan de TU Delft en de Academie van Bouwkunst Rotterdam.
Trefwoorden
glas
column
marjolein van eig
Best gelezen
1
Winnaars ideeënprijsvraag Alkmaars Kanaalschiereiland bekendgemaakt
dinsdag, 27 oktober
2
De Maasbode biedt gestapelde woonbuurten in centrum van Rotterdam
woensdag, 28 oktober
3
Universiteit Utrecht zoekt nieuwe bestemming voor loopbrug Mart van Schijndel
maandag, 26 oktober
4
Vocus architecten wil stedenbouwkundige kwaliteit verbeteren met Utrechts woongebouw
dinsdag, 27 oktober
5
Gemeentehuis van hout en hergebruikt materiaal voor Krimpenerwaard
dinsdag, 27 oktober
Gerelateerde nieuwsberichten
De uitstoot is nu
11 april 2023
2023 in tien columns door Marjolein van Eig
26 december 2023
Ouwe starchitects
8 december 2022
Toegankelijk
11 oktober 2022
Kolommen en vergankelijkheid
10 mei 2023
Steen – PIR – Schaap
13 juni 2023
Witte Mannen
12 oktober 2023
Laatste keer, echt
12 december 2023
Dagboek van een ruimtegebruiker
16 januari 2024
De architect en de verkiezingen
14 november 2023
Ode aan Joost
13 februari 2024
Lelijkste woonwijk
12 maart 2024
De architect is op zoek naar liefde
10 april 2024
Plaatsen waar u slaapt
9 juli 2024
Modern
14 mei 2024
Hoekjes, trapjes, hekjes
11 september 2024
Voorstellingsvermogen
12 november 2024
Stad aan het water
8 oktober 2024
Column
Garanties, garanties
14 januari 2025
Column
Grote werken
11 maart 2025
Column
Achterblijvers op de bank
10 december 2024
Marjolein van Eig: “Een boek lees je anders dan een online artikel”
31 oktober 2024
Column
Words of wisdom
13 mei 2025
Groene gevel
11 februari 2025
Column
Gezicht van de tijd
15 oktober 2025
Column
10 nieuwe steden
9 september 2025
Column
Architectuurkritiek
10 juni 2025
Afval
9 december 2025
Column
Schoonheid in de architectuur
11 november 2025
Gaaf land
14 maart 2023
Een goede gebouwplint; wat is dat eigenlijk?
14 februari 2023
De andere kant
24 januari 2023
Het gebouw als kunstwerk
16 januari 2023
2022 in tien columns door Marjolein van Eig
28 december 2022
Duurzaam of mooi
8 november 2022
Sloopverbod
13 september 2022
Column
De factor tijd
14 juni 2022
Column
Wooncrisis én ambtenarencrisis
10 mei 2022
Column
Dijkenhoge ambities
12 april 2022
Waarde en weerloos
8 maart 2022
Houtbouw hoeft er niet zo uit te zien
8 februari 2022
De reikwijdte van iemand
11 januari 2022
Gebouwde telmodellen
14 december 2021
Ode aan onze oude straat
9 november 2021
Huilen onder systeemplafonds
9 juni 2021
Architecten, verenigt u
11 mei 2021
Het raam mag niet open
13 april 2021
Nostalgie naar vooruitgangsdenken
9 maart 2021
Materiaal als drager van herinnering
9 februari 2021
Het leven in het trappenhuis
12 januari 2021
De uitstoot is nu
11 april 2023
2023 in tien columns door Marjolein van Eig
26 december 2023
Ouwe starchitects
8 december 2022
Toegankelijk
11 oktober 2022
Kolommen en vergankelijkheid
10 mei 2023
Steen – PIR – Schaap
13 juni 2023
Witte Mannen
12 oktober 2023
Laatste keer, echt
12 december 2023
Dagboek van een ruimtegebruiker
16 januari 2024
De architect en de verkiezingen
14 november 2023
Ode aan Joost
13 februari 2024
Lelijkste woonwijk
12 maart 2024
De architect is op zoek naar liefde
10 april 2024
Plaatsen waar u slaapt
9 juli 2024
Modern
14 mei 2024
Hoekjes, trapjes, hekjes
11 september 2024
Voorstellingsvermogen
12 november 2024
Stad aan het water
8 oktober 2024
Column
Garanties, garanties
14 januari 2025
Column
Grote werken
11 maart 2025
Column
Achterblijvers op de bank
10 december 2024
Marjolein van Eig: “Een boek lees je anders dan een online artikel”
31 oktober 2024
Column
Words of wisdom
13 mei 2025
Groene gevel
11 februari 2025
Column
Gezicht van de tijd
15 oktober 2025
Column
10 nieuwe steden
9 september 2025
Column
Architectuurkritiek
10 juni 2025
Afval
9 december 2025
Column
Schoonheid in de architectuur
11 november 2025
Gaaf land
14 maart 2023
Een goede gebouwplint; wat is dat eigenlijk?
14 februari 2023
De andere kant
24 januari 2023
Het gebouw als kunstwerk
16 januari 2023
2022 in tien columns door Marjolein van Eig
28 december 2022
Duurzaam of mooi
8 november 2022
Sloopverbod
13 september 2022
Column
De factor tijd
14 juni 2022
Column
Wooncrisis én ambtenarencrisis
10 mei 2022
Column
Dijkenhoge ambities
12 april 2022
Waarde en weerloos
8 maart 2022
Houtbouw hoeft er niet zo uit te zien
8 februari 2022
De reikwijdte van iemand
11 januari 2022
Gebouwde telmodellen
14 december 2021
Ode aan onze oude straat
9 november 2021
Huilen onder systeemplafonds
9 juni 2021
Architecten, verenigt u
11 mei 2021
Het raam mag niet open
13 april 2021
Nostalgie naar vooruitgangsdenken
9 maart 2021
Materiaal als drager van herinnering
9 februari 2021
Het leven in het trappenhuis
12 januari 2021
Toon alles
Andere nieuwsberichten
BDG geïnspireerd door opzet dorp voor ontwerp internationale schakelklas Ter Apel
Gisteren, 15:18
In Ter Apel is een gebouw voor de internationale schakelklas Westermarke in gebruik genomen. Het complex biedt plek aan jongeren van twaalf tot achttien jaar, die vanuit verschillende landen hun weg proberen te vinden in het Nederlandse onderwijs.
Harvey Otten/XOOMlab en Ruimtemaken completeren met Kickstart transformatie bedrijventerrein tot woonwijk
Gisteren, 13:31
Met het project Kickstart wordt de transformatie van de Rijnhaven in Alphen aan den Rijn van een verlaten bedrijventerrein tot een bedrijvige woonwijk voltooid.
Gebiedsontwikkeling Westerpark West in Amsterdam voltooid
Gisteren, 12:11
Op de plek van een voormalig kantorencomplex van ING in de Brettenzone zijn vijftien gebouwen met in totaal 921 woningen gerealiseerd. De gebouwen zijn ontworpen door verschillende architecten, MVRDV is verantwoordelijk voor het masterplan.
Gouden Piramide 2026 naar renovatie De Nederlandsche Bank
Gisteren, 11:08
De rijksprijs voor inspirerend opdrachtgeverschap, waaraan een trofee en een geldbedrag van 75.000 euro zijn verbonden, werd donderdag uitgereikt door minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening Elanor Boekvelt-O’Sullivan.
Amsterdam tendert twee gebouwen in Kenniskwartier op de Zuidas
Gisteren, 16:21
De gebouwen bieden tezamen ruimte aan 150 sociale huurwoningen en een kantorenprogramma.
ASML draagt honderd miljoen bij aan Rijksmuseum Eindhoven
Gisteren, 14:24
ASML levert een jaarlijkse bijdrage van vijf miljoen euro vanaf het moment dat het museum de deuren opent.
Flevoland investeert miljoenen in nieuwe buitendijkse haven Urk
Gisteren, 09:00
Een meerderheid van de Staten heeft ingestemd met dit collegevoorstel.
Veengebieden liggen er slecht bij, ziet Rekenkamer
29 oktober, 1:16
De belangrijkste oorzaken zijn verdroging, slechte waterkwaliteit en stikstof.
'TU/e weigert openbaarmaking rapport sociale onveiligheid'
29 oktober, 9:32
De TU/e weigert het rapport over sociale veiligheid op de universiteit al vrij te geven, schrijft ED.
Kabinet trekt half miljard uit voor bescherming tropisch bos
28 oktober, 2:44
Over een periode van tien jaar wil het kabinet maximaal een half miljard euro investeren in een nieuw fonds voor de bescherming van tropische bossen.
Ga naar het nieuws-archief
Marjolein van Eig
Architect
0
0
0
0
Voor een optimale gebruikservaring plaatst Architectenweb functionele cookies. Wat de verschillende cookies precies doen leggen we uit in een
overzicht
. Cookies van social media kun je optioneel
aanzetten
.
Akkoord
Instellingen
Feedback
Feedback
Wij horen graag jouw feedback. Laat je reactie achter en eventueel jouw e-mail adres.
Reactie
Verstuur