Projecten
Producten
Bedrijven
Vacatures
Agenda
Awards
Podcasts
more_horiz
Videos
Magazine
Thema's
Favorieten
Profiel
Uitloggen
Marjolein van Eig
Copyright: Maarten van Haaff
Laatste keer, echt
12 december 2023, 9:00
Dit is de laatste keer dat ik over aanbestedingen en architectenselecties ga schrijven. Echt. Vandaag, op 12-12 is er een 'rondetafelgesprek aanbesteden' op initiatief van het College van Rijksadviseurs in Den Haag. Dat is mooi. Er is de afgelopen jaren heel veel geschreven, gezegd, gemopperd, gedebatteerd, gefulmineerd over de manier waarop de aanbestedingen en selecties in Nederland plaatsvinden. Ondertussen begrijp ik dat het een proces is dat nooit op een echt bevredigende manier voor iedereen zal verlopen. Er zullen altijd partijen zijn die zich buitengesloten voelen, niet gezien, en er zal altijd een subjectieve component in de selectie zitten. Het is immers mensenwerk, hoeveel ‘onafhankelijke’ aanbestedingsbureaus zich er ook tegenaan bemoeien. Maar het aanbestedingen-en-selectie-dal waar we nu in zitten is ongekend. Niet eerder waren er zo weinig kansen voor talent. Ik hoop dat de aftrap vandaag een start is voor de weg omhoog.
Als bureau hebben we veel gehad aan die paar kansen die er voorbijkwamen. Sterker nog, zonder prijsvragen had ons bureau niet bestaan. Ons eerste werk uit 2013,
De koepel op de Overplaats
, kwam voort uit een open prijsvraag georganiseerd door Landschap Noord Holland. Het is nog steeds één van onze bekendste projecten. Het
brugwachtershuisje in Haarlem
, een tweede gewonnen prijsvraag, was dé kans om een eigen bureau te starten, na 12,5 jaar voor gerenommeerde architectenbureaus gewerkt te hebben.
Beide projecten, zo klein als ze waren, zorgden voor een vliegende start. Ze werden veel gepubliceerd, verschenen in de jaarboeken architectuur en werden genomineerd voor allerlei architectuurprijzen. Dat leidde tot uitnodigingen voor andere architectenselecties en opdrachten. Maar Europese aanbestedingen bleven – en blijven – voor ons onbereikbaar om aan mee te doen.
Eén keer lukte het ons, dat was in het voorjaar van 2018. Het ging om een
aula voor een ereveld
, een droomopdracht. Ik had ontdekt dat de gevraagde ervaring middels onderaannemers aangetoond kon worden. Ik belde me suf en kreeg hulp van alle kanten. De sympathieke mannen van de Zwarte Hond leenden gul hun referenties. Marcel Kampman, een architect die mij niet eens kende, gaf me zijn dierencrematorium. Adviseurs, van IMd tot Vollmer en van M2R tot Maarten de Bruijne, hielpen vrijwillig. We gaven alles dat we hadden en maakten een plan dat grotendeels bestond uit biobased materialen en dat op allerlei niveaus wortelde in de geschiedenis én de toekomst van de plek. Beide thema’s vormde een belangrijk criterium voor de beoordeling. Op een haar na verloren we de selectie, van een grote architect. In het nagesprek bleek dat de opdrachtgever vanaf het begin zijn voorkeur had gehad voor deze grote architect met zijn indrukwekkende oeuvre.
In februari 2018 schreef ik een opiniestuk voor NRC met de titel:
Leer van de Belgen, selecteer op talent
. Hierin refereerde ik aan het vruchtbare overheidsbeleid uit de jaren ’80 en ’90 dat resulteerde in een bloeiend architectuurklimaat. De tekst is nog steeds actueel:
“Op 4 september 1996 werd de Erasmusbrug feestelijk geopend door koningin Beatrix. De architect, Ben van Berkel, toen 39 jaar oud, moet begin 30 zijn geweest toen hij de opdracht kreeg voor het ontwerp. De bouwkosten waren 165 miljoen euro. Tegenwoordig is het ondenkbaar dat een architect van die leeftijd zo’n grote opdracht krijgt. Dat ligt niet aan de economie maar aan de tijdgeest, die vraagt om het volledig uitsluiten van risico’s. Dat is niet voor niets; gemeenschapsgeld moet zorgvuldig besteed worden. Architectuurtalent krijgt hierdoor echter geen kansen meer – en dat is slecht voor de kwaliteit van de Nederlandse architectuur.
Overheidsopdrachten zoals een nieuwe brug worden nu gevat in zwaar opgetuigde aanbestedingen waarin enorme eisen gesteld worden aan het team, de bureauomzet en vooral het gebouwde werk. Begrijpelijk, een brug van 165 miljoen, daar wil je de beste mensen op hebben.
Je kunt echter stellen dat de jonge Ben van Berkel het er niet slecht vanaf gebracht heeft. De brug was direct een icoon in Rotterdam en trekt jaarlijks duizenden toeristen. Architecten van Van Berkels generatie plukken nog dagelijks de vruchten van het lef dat er in de jaren ‘80 en ‘90 was. Deze generatie, met namen als Mecanoo, BenthemCrouwel en OMA, kon via overheidswerk opbloeien en ook fouten maken. Het heeft ertoe geleid dat de Nederlandse architecten over de hele wereld bekend zijn.
Die vruchtbare bodem is weg. De leidraden zijn zo streng, dat alleen ervaren bureaus mee kunnen doen. Wil je een school ontwerpen? Dat kan als je er in de afgelopen drie jaar minstens twee ontworpen hebt, van een bepaalde grootte. Deze regels gelden voor alle overheidswerken; van bruggen tot gemeentehuizen, van musea tot universiteitsgebouwen. Je kunt alleen meedoen als je portfolio bewijst dat je het kunt.
Een veelgehoorde reden voor dit beleid zijn de Europese aanbestedingsregels die ten grondslag liggen aan de selectieleidraden. In België komt een jongere generatie echter wel aan overheidsopdrachten. Dit land heeft de afgelopen jaren een ijzersterk architectuurbeleid ontwikkeld, met goed opgetuigde architectuurprijsvragen en sterke beoordelingscommissies. Er wordt geselecteerd op visie, getoond talent en potentie.
Als steeds hetzelfde clubje architecten onze gebouwen ontwerpt, dan gaat dat ten koste van de kwaliteit. Kwaliteit ontstaat mede door creativiteit, doordat je uitgedaagd wordt om na te denken over een ontwerpvraag die je nog niet eerder hebt gehad. Zo ontstaan nieuwe oplossingen, nieuwe modellen voor bijvoorbeeld scholen en mogelijk betere gebouwen.”
Sindsdien is het aanbestedingsklimaat verder achteruitgegaan. Tot niet lang geleden had de gemeente Rotterdam nog een Open Oproep. Wij werden er een keer voor geselecteerd, voor een gymzaal op Heiplaat, met vier andere kleinere bureaus. Wat waren we blij! Na het verheugende nieuws werd het echter stil. Tot we in de media lazen dat een ervaren scholenarchitectenbureau de aanbesteding had gewonnen. Een pijnlijke gang van zaken.
Ik liet het los. Geen Europese aanbestedingen voor ons. Simpel als dat. Tot ik vorig jaar hoorde dat Tadao Ando direct was geselecteerd voor de verbouwing van het Kröller-Müller Museum. Voor mij vertegenwoordigde het een nieuw dieptepunt in het Nederlandse architectuurklimaat. Hetmuseum schreef zelfs geen selectie meer uit waarin vooral op ervaring gestuurd werd. Nee, het museum gunde de ontwerpopdracht gewoon direct aan een
ouwe starchitect
. Fantasieloser kan niet, en dat voor een rijksmuseum.
Ik schreef er een column over op Architectenweb
, die een gevoelige snaar raakte. Het veroorzaakte reuring en vandaag, een jaar later, is er dan het rondetafelgesprek.
Het ligt niet aan de aanbestedingsregels. Het ligt aan het architectuurklimaat dat steeds leger is geworden met het verdwijnen van het ministerie van VROM en het NAI. Aaron Betsky gooide laatst ook maar eens de knuppel in het hoenderhok. En het ligt aan de aanbestedingsbureaus die de leidraden schrijven waarin enkel op ervaring geselecteerd wordt. En het ligt aan de overheid, zowel landelijk als lokaal, die geen capaciteit meer heeft om te sturen op kwaliteit. En het ligt aan de selectiecommissies waarin kwaliteit niet goed vertegenwoordigd wordt. En het ligt aan het verdwijnen van instanties als Architectuur Lokaal, waarvan de Kunstwerf het huzarenstuk is dat afgelopen vrijdag nog de prestigieuze Abe Bonnemaprijs won.
Daarom heb ik vandaag nog steeds dezelfde oproep als in 2018:
“Overheid, neem uw selectiebeleid op de schop, maak het open en toegankelijk voor talent. Stimuleer lokale overheden, schoolbesturen, cultuurpodia en musea om de lat hoog te leggen, door de selectieprocedures in te richten op kwaliteit en niet enkel op ervaring van gebouwd werk. Selecteer op potentie, visie en talent – ervaring kun je eromheen organiseren. Leer van de Belgen.”
Marjolein van Eig is architect-directeur van
BureauVanEig
. Zowel in haar werk als in haar maandelijkse column verbindt ze eigentijdse opgaven met hun historische wortels. Ze is afstudeermentor aan de Academie van Bouwkunst, geeft regelmatig lezingen in binnen- en buitenland, en is architectlid van de Welstandcommissie in Rotterdam.
Trefwoorden
marjolein van eig
aanbesteden
aanbestedingen
column
Best gelezen
1
Amsterdam schrijft internationale architectenprijsvraag uit voor Nationaal Slavernijmuseum
donderdag, 12 februari
2
Ontsluitingen spelen centrale rol binnen woonblok Hibi in Amstelkwartier
woensdag, 11 februari
3
Singelbloktoren Amsterdam-Noord biedt ook bewoners tussenwoningen overhoeks zicht
maandag, 16 februari
4
Groninger Museum belicht cultuurgeschiedenis karakteristieke Groningse baksteen
woensdag, 11 februari
5
Meerdaags evenement over bouwen met aarde aangekondigd
donderdag, 12 februari
Gerelateerde nieuwsberichten
De architect en de verkiezingen
14 november 2023
Dagboek van een ruimtegebruiker
16 januari 2024
Witte Mannen
12 oktober 2023
Ode aan Joost
13 februari 2024
Het Nieuwe NAi
12 september 2023
Steen – PIR – Schaap
13 juni 2023
Lelijkste woonwijk
12 maart 2024
De architect is op zoek naar liefde
10 april 2024
Modern
14 mei 2024
Kolommen en vergankelijkheid
10 mei 2023
De uitstoot is nu
11 april 2023
Plaatsen waar u slaapt
9 juli 2024
Gaaf land
14 maart 2023
Hoekjes, trapjes, hekjes
11 september 2024
Een goede gebouwplint; wat is dat eigenlijk?
14 februari 2023
Voorstellingsvermogen
12 november 2024
Ouwe starchitects
8 december 2022
Stad aan het water
8 oktober 2024
Het gebouw als kunstwerk
16 januari 2023
De andere kant
24 januari 2023
Column
Achterblijvers op de bank
10 december 2024
Column
Garanties, garanties
14 januari 2025
Toegankelijk
11 oktober 2022
Marjolein van Eig: “Een boek lees je anders dan een online artikel”
31 oktober 2024
Duurzaam of mooi
8 november 2022
Groene gevel
11 februari 2025
Column
Grote werken
11 maart 2025
Sloopverbod
13 september 2022
Column
Words of wisdom
13 mei 2025
Column
De factor tijd
14 juni 2022
Column
Wooncrisis én ambtenarencrisis
10 mei 2022
Column
Gezicht van de tijd
15 oktober 2025
Column
Dijkenhoge ambities
12 april 2022
Column
Architectuurkritiek
10 juni 2025
Column
10 nieuwe steden
9 september 2025
Waarde en weerloos
8 maart 2022
Houtbouw hoeft er niet zo uit te zien
8 februari 2022
Column
Schoonheid in de architectuur
11 november 2025
Afval
9 december 2025
De reikwijdte van iemand
11 januari 2022
Gebouwde telmodellen
14 december 2021
Ode aan onze oude straat
9 november 2021
De glasparadox
14 september 2021
Huilen onder systeemplafonds
9 juni 2021
Architecten, verenigt u
11 mei 2021
Het raam mag niet open
13 april 2021
Nostalgie naar vooruitgangsdenken
9 maart 2021
Materiaal als drager van herinnering
9 februari 2021
Het leven in het trappenhuis
12 januari 2021
De architect en de verkiezingen
14 november 2023
Dagboek van een ruimtegebruiker
16 januari 2024
Witte Mannen
12 oktober 2023
Ode aan Joost
13 februari 2024
Het Nieuwe NAi
12 september 2023
Steen – PIR – Schaap
13 juni 2023
Lelijkste woonwijk
12 maart 2024
De architect is op zoek naar liefde
10 april 2024
Modern
14 mei 2024
Kolommen en vergankelijkheid
10 mei 2023
De uitstoot is nu
11 april 2023
Plaatsen waar u slaapt
9 juli 2024
Gaaf land
14 maart 2023
Hoekjes, trapjes, hekjes
11 september 2024
Een goede gebouwplint; wat is dat eigenlijk?
14 februari 2023
Voorstellingsvermogen
12 november 2024
Ouwe starchitects
8 december 2022
Stad aan het water
8 oktober 2024
Het gebouw als kunstwerk
16 januari 2023
De andere kant
24 januari 2023
Column
Achterblijvers op de bank
10 december 2024
Column
Garanties, garanties
14 januari 2025
Toegankelijk
11 oktober 2022
Marjolein van Eig: “Een boek lees je anders dan een online artikel”
31 oktober 2024
Duurzaam of mooi
8 november 2022
Groene gevel
11 februari 2025
Column
Grote werken
11 maart 2025
Sloopverbod
13 september 2022
Column
Words of wisdom
13 mei 2025
Column
De factor tijd
14 juni 2022
Column
Wooncrisis én ambtenarencrisis
10 mei 2022
Column
Gezicht van de tijd
15 oktober 2025
Column
Dijkenhoge ambities
12 april 2022
Column
Architectuurkritiek
10 juni 2025
Column
10 nieuwe steden
9 september 2025
Waarde en weerloos
8 maart 2022
Houtbouw hoeft er niet zo uit te zien
8 februari 2022
Column
Schoonheid in de architectuur
11 november 2025
Afval
9 december 2025
De reikwijdte van iemand
11 januari 2022
Gebouwde telmodellen
14 december 2021
Ode aan onze oude straat
9 november 2021
De glasparadox
14 september 2021
Huilen onder systeemplafonds
9 juni 2021
Architecten, verenigt u
11 mei 2021
Het raam mag niet open
13 april 2021
Nostalgie naar vooruitgangsdenken
9 maart 2021
Materiaal als drager van herinnering
9 februari 2021
Het leven in het trappenhuis
12 januari 2021
Toon alles
Gerelateerde podcasts
Toren van Babel
Gesprek met Marjolein van Eig over hoogbouw en welstand
16 februari 2023
Andere nieuwsberichten
Vincent Bijlo en Berlage Saxophone Quartet brengen iconisch ontwerp van Berlage tot leven
2 uur geleden
In de nieuwe voorstelling ‘Het Visioen van Berlage’ van cabaretier en schrijver Vincent Bijlo en het Berlage Saxophone Quartet speelt het iconische ontwerp Pantheon der Menschheid (1915) van architect Berlage een centrale rol.
Boek belicht vijftien succesvolle wooncoöperaties
Vandaag, 13:07
Aan bod komen de organisatie, architectuur, rechtsvormen, financiering en het dagelijks leven van bewoners.
Amsterdamse jongeren tonen ontwerpen voor nieuwbouw theater De Meervaart
Vandaag, 11:13
Onlangs is de architectenprijsvraag voor de nieuwbouw van theater De Meervaart in de Sloterplas in Amsterdam gestart. Ook jongeren uit de omgeving hebben zich gebogen over het ontwerp voor het nieuwe gebouw.
Gerestaureerd Tramhuis op Eendrachtsplein fungeert nu als kiosk voor stadswandelingen
Gisteren, 16:36
Bureau Polderman en Studio Robert van Oosterom hebben het monumentale gebouwtje in Rotterdam op basis van een foto 1931 gerestaureerd.
Nederland en Vlaanderen maken afspraken over stikstofuitstoot
3 uur geleden
Overheden in de grensregio moeten als ze een vergunning geven voor zaken als woningbouw ook kijken naar de mogelijke gevolgen die de uitstoot heeft voor beschermde natuurgebieden aan de andere kant van de grens.
Blaricum lost Laren af als gemeente met duurste woningen
Vandaag, 10:39
Het verschil tussen de duurste en goedkoopste koophuizen is in 2025 groter geworden.
Noord-Hollands dorp Opmeer wil eerste mini-kernreactor huisvesten
Gisteren, 13:34
Opmeer heeft in het Nederlandse bedrijf Allseas een mogelijke bouwer van een Small Modular Reactor gevonden.
India wil grote datastad ontwikkelen vanwege opmars AI
Gisteren, 09:37
De datastad moet volgens minister Nara Lokesh een straal van 100 kilometer krijgen.
Heijmans voorziet voorlopig nog hinder door stikstofcrisis
13 februari, 5:28
Bouwbedrijf Heijmans heeft last van de stikstofcrisis en lange vergunningprocedures bij het bouwen van nieuwe woningen.
KB nationale bibliotheek eind 2028 naar tijdelijk onderkomen
13 februari, 1:13
r komt een vernieuwd publieksgebouw op de huidige locatie, dat in 2033 klaar moet zijn.
Ga naar het nieuws-archief
Marjolein van Eig
Architect
1
0
0
0
Voor een optimale gebruikservaring plaatst Architectenweb functionele cookies. Wat de verschillende cookies precies doen leggen we uit in een
overzicht
. Cookies van social media kun je optioneel
aanzetten
.
Akkoord
Instellingen
Annuleren
OK
Sluiten
Doorgaan
Inloggen
Maak een gratis persoonlijk account aan
Feedback
Feedback
Wij horen graag jouw feedback. Laat je reactie achter en eventueel jouw e-mail adres.
Reactie
Verstuur