Abonneer je nu op onze nieuwsbrieven!

Abonneren

Nee, bedankt

Ja, denk met me mee rond de
materialisering van mijn project

Violette Schönberger

Lage horizon

28 september 2021, 9:15

‘Maar… jij bent zoveel kleiner dan ik dacht!’, riep de verbaasde stedenbouwkundige die ik tot dan toe alleen online had gesproken. In Microsoft Teams zijn we immers allemaal even lang. Blijkbaar verwachten gelijkgestemden ook in de fysieke wereld een gelijke ooghoogte. Maar wie klein is, kijkt bijna altijd omhoog.

Met een lengte van 1,61 m (Gulden Snede-liefhebbers, opgelet!) ligt mijn horizon precies tweeëntwintig centimeter lager dan die van de gemiddelde Nederlandse man. Wat doet dat met de beleving van architectuur? Voor het ooghoogteperspectief op een toren van honderdvijftig meter maakt die paar centimeter misschien niet veel uit, maar voor de ervaring van een interieur luistert het menselijk lengteverschil nogal nauw. Op een Neufert-stoel wiebel ik met mijn benen boven de grond. Regelmatig signaleert de sensor van een automatische schuifdeur mij alleen als ik zwaai. Ervaringen die me allang niet meer opvallen, totdat ik naar het zuiden reis. Vanaf België begin ik de treininterieurs al comfortabeler te vinden en in Italië is ieder terras ingericht op mijn lengte.

Nederlanders behoren tot de langste mensen op aarde. Merkwaardig: het dichtstbevolkte land ter wereld moet de meeste lichaamsruimte huisvesten. Waarom doen we dat, met al die grote lijven op een kluitje wonen? Die vraag stelde ook kunstenaar Arne Hendriks in zijn even hilarische als grondige onderzoeksproject The Incredible Shrinking Man (2011). Historisch gezien worden we steeds langer. Kunnen we dat proces via voeding en leefstijl niet omkeren, vroeg Hendriks zich af. Als alle mensen op aarde nog maar vijftig centimeter lang zouden zijn, dan hadden we maar twee procent van alle bronnen nodig. Minder afval, minder vervuiling, meer natuur: een stuk gunstiger voor onze planeet. En alle bestaande gebouwen zouden ruimschoots de hele mensheid kunnen huisvesten.

Het menselijk lichaam aanpassen aan de beschikbare ruimte op aarde – meestal doen we het andersom. De menselijke maat heeft juist altijd een belangrijke rol gespeeld in het vormgeven van de gebouwde omgeving. Vanaf de klassieke oudheid tot diep in de negentiende eeuw vormden lichamelijke proporties de basis van het architectonisch ontwerp. Pas in de twintigste eeuw is de aandacht verschoven van proportionele naar absolute maatvoering. En dat is een groot verschil. Want waar proporties op verschillende schaalniveaus kunnen worden toegepast, staan absolute getallen geen afwijkingen toe. Via de Architects Data van Ernst Neufert, de Frankfurter Küche van Margarete Schütte en de Modulor van Le Corbusier, werd uiteindelijk de ideale maat van iedere bewoonde ruimte vastgelegd in onze hedendaagse regels en richtlijnen. Een aanrecht van negentig centimeter hoog, een zitvlak op drieënveertig centimeter boven de grond, een verdiepingshoogte van 2,60 m.

Standaardisering is natuurlijk onmisbaar in de hedendaagse geïndustrialiseerde bouwpraktijk en ontzettend handig voor massaproductie. Maar het doet tegelijkertijd de wenkbrauwen van de cultuurcriticus fronsen. Niet iedereen past immers in het statistische gemiddelde. Wie afwijkt van de norm is daarmee automatisch ‘anders’. ’De juiste maat is de minimale maat’, luidt de bekende uitspraak van Mart Stam. Maar zijn minimale maat is niet die van iedereen. In de tweede helft van de twintigste eeuw klonk de kritiek op het werken met normen en standaarden dan ook steeds vaker. Dat heeft weliswaar grote invloed gehad op het architectuurdebat, maar geen grootschalig effect gesorteerd in de concrete bouwcultuur. De moderne stad wordt voor een groot deel bebouwd volgens steeds dezelfde maatsystemen en steeds hetzelfde ritme, met als gevolg de onbewuste aanwezigheid van voortdurend dezelfde getallen.

Gezien de hedendaagse aandacht voor inclusie en diversiteit in de publieke ruimte is het van belang om opnieuw de blik te richten op het menselijk lichaam en hoe dat kan dienen als maat voor architectuur. Niemand heeft een standaardlichaam, misschien moet de leefomgeving daarom niet volledig worden ingericht volgens een numeriek gemiddelde. Een beetje meer maatdiversiteit is niet zo moeilijk. Kijk maar eens goed naar de mensen om je heen.

Violette Schönberger werkt als stedenbouwkundige voor de gemeente Rotterdam en geeft les aan de KULeuven en de Rotterdamse Academie van Bouwkunst. Zij schrijft over architectuur en stedenbouw op www.fromscratch.work. In 2019 won ze de Geert Bekaertprijs voor Architectuurkritiek.

Trefwoorden

violette schönberger column lengte schaal

1	44 woningen op bosrijke locatie in Driebergen vrijdag, 15 mei
2	Parkeerplein naast Tilburgse schouwburg maakt plaats voor multifunctionele gebouwen woensdag, 13 mei
3	'Zwevend huis' naar ontwerp van Benthem Crouwel in Amersfoortse wijk woensdag, 13 mei
4	Schoonhovens College van Geurst & Schulze architecten stimuleert vakmanschap, ontmoeting en leerprestaties dinsdag, 12 mei
5	Zijn tenders in Duitsland beter geregeld dan in Nederland? dinsdag, 12 mei

Gerelateerde nieuwsberichten

2023 in tien columns door Violette Schönberger

28 december 2023

26 september 2023

25 april 2023

23 mei 2023

27 juni 2023

24 oktober 2023

Berichten uit de bubble

28 november 2023

Toekomstdenken

22 december 2023

Grote plannen, met af en toe een grap

30 januari 2024

Achter de muur

27 februari 2024

Onverwachte ontmoetingen en veilige routines

26 maart 2024

Mid-rise Milaan

23 april 2024

Verloting van vijf exemplaren van Paradijs van Imperfectie

10 april 2024

Lang leve het leegstandsbeheer!

28 mei 2024

De knie

22 oktober 2024

Aftiteling van architectuur

24 september 2024

25 juni 2024

26 november 2024

19 december 2024

28 maart 2023

28 februari 2023

Het mogelijke of het juiste

31 januari 2023

2022 in tien columns door Violette Schönberger

30 december 2022

Grondrecht

20 december 2022

Acht miljard daken

22 november 2022

Van de olifant en de muis

25 oktober 2022

27 september 2022

28 juni 2022

24 mei 2022

26 april 2022

22 maart 2022

22 februari 2022

25 januari 2022

De postkapitalistische stad

23 december 2021

Burgerraad ruimtelijke ordening

23 november 2021

26 oktober 2021

22 juni 2021

25 mei 2021

28 april 2021

Bouwen voor de lang-heid

23 maart 2021

Het feest der ontregeling

23 februari 2021

Kosmische stedenbouw

26 januari 2021

Toon alles

Andere nieuwsberichten

KAAN Architecten en TU Delft presenteren boek Building Narratives

3 uur geleden

Hoe kunnen verhalen het ontwerp kunnen sturen en vormgeven, in plaats van slechts als vertelmiddel te dienen? Die vraag staat centraal in het boek 'Building Narratives. Instances from the Architecture of Dialogue'.

Amsterdam start selectie voor circulair en gestapeld bedrijfsgebouw langs A5

Vandaag, 12:20

De gemeente Amsterdam is een selectieprocedure gestart voor de bouw van een gestapeld en circulair bedrijfsgebouw in Sloterijk Poort Noord.

Noordbrabants Museum zoekt jonge architect voor herinrichting vaste collectiepresentatie

Vandaag, 10:41

Het Noordbrabants Museum in Den Bosch zoekt een jonge architect voor de herinrichting van diens vaste collectiepresentatie. Daartoe heeft het museum een open call uitgeschreven.

Stuur nu jullie project in voor de prijs voor Kantoorgebouw van het Jaar 2026

Vandaag, 09:00

Hebben jullie een kantoorgebouw in Nederland ontworpen dat in de periode van 1 september 2025 tot en met 31 augustus 2026 opgeleverd of voltooid is? Stuur dat dan nu in voor de Architectenweb Awards 2026! Deadline is 19 juni 2026.