Blog – Function Junction op een eiland bij Vancouver

Eenmaal aangekomen aan de westkust van Canada, in de provincie British Columbia, voel ik me direct omringd door prachtige en ongerepte natuur. Het roept bij mij de verwachting op dat de architectuur hier vast geïnspireerd is door dit bijzondere landschap. Maar bij aankomst in Vancouver ervaar ik dat niet zo. De stad bestaat voornamelijk uit grof jaren ‘70 beton, functioneel, het oogt massief en standvastig.

Architect Jeroen Spee van Studio Prototype reist door het noordwesten van Amerika en verblijft daar, door middel van huizenruil, steeds in een ander, karakteristiek huis. In een serie blogs vertelt hij over zijn belevenissen en over de andere manier van wonen die hij daar ervaart. Dit journalistieke onderzoek wordt ondersteund door Hunter Douglas, Lensvelt, Smeulders interieurgroep en Qbiq Wall Systems.

Eenmaal buiten Vancouver zie ik veel recente aftreksels van de oorspronkelijke Victoriaanse stijl, uit het midden van de 19e eeuw. Het valt me op dat er weinig moderne, fijnbesnaarde architectuur te bewonderen is, gericht met een blik op het landschap.

We gaan naar het eerste huis. Een bevriende landschapsarchitect, Andrew van Egmond, heeft vijf jaar geleden zijn drukke bestaan in Amsterdam opgezegd om samen met z’n Canadese vriendin Noele in dit prachtige land een nieuw bestaan op te bouwen. Andrew werkt zowel aan projecten in de regio Vancouver als in Nederland. Ik deel met hem mijn ervaringen over Vancouver. Volgens Andrew zou het te maken kunnen hebben met het pionierschap van de tweede generatie bewoners, die een standvastig gebaar willen maken naar de oorspronkelijke bewoners, de First Nations. Een interessante analyse. Gelukkig wordt de cultuur van de First Nations de laatste jaren meer en meer omarmd, wat zich uit in een breder cultureel bewustzijn, maar ook in het tonen van meer respect voor de natuur.

Het huis dat Andrew voor zichzelf heeft ontworpen bevindt zich op Saturna island, 50 km ten zuiden van Vancouver, en is alleen bereikbaar met ferry of watervliegtuigje. Aangekomen op dit niet al te grote eiland proef ik direct de creatieve geest van de gemeenschap hier. Er wonen veel architecten, artiesten en beeldend kunstenaars.

Verrassend genoeg gaan we niet direct naar het huis van Andrew, maar word ik uitgenodigd op een wijnfeest op een prachtige farm, waar een groot deel van eilandbewoners aanwezig is. De mensen zijn open en gastvrij, ik kan mij direct een voorstelling maken van hoe het is om te leven in deze commune. De lucht is verguld; er is een prachtige rode gloed te zien. Het is een combinatie van de avondzon met de harde realiteit van bosbranden verderop. Binnen dit bijzondere decor breng ik bij ondergaande zon een bezoek aan het huis van Andrew en Noele.

Het huis balanceert letterlijk op een hoge klif en kijkt uit op de baaien van de noordelijke Stille Oceaan. Als je geluk hebt, kun je er walvissen spotten. Het valt me op dat het huis niet op zichzelf staat, maar als een ensemble van donkere, eenvoudige volumes is vormgegeven. Deze volumes zijn trapsgewijs gepositioneerd en versterken zo de entree en het uitzicht.

De basisopzet van het hoofdvolume is verbluffend eenvoudig. Een kern met voorzieningen en daar omheen een fijn begrensde leefruimte, met uitzondering van het uitzicht, dat voelt onbegrensd en is werkelijk ongekend… Door de kleur, materialisatie en detaillering van berkenhouten vloer voelt het alsof je met je blote voeten midden in een geelkleurige weide staat en onderdeel bent van de scène van het landschap.

Om te besparen op de bouwkosten heeft Andrew het huis met z’n eigen handen gebouwd. Wel kreeg hij hulp van Tony Simmonds, een vakman op het eiland met een goed gevoel voor vormgeving. Het resultaat verdient groot respect, tussen de landschapsontwerpen door vond hij de kracht om zelf geïntegreerde meubels te ontwerpen en dit ook op locatie te maken. Het vakmanschap druipt er van af.

Onze eerste architectuurervaring in het mooie British Columbia weet ons direct te inspireren. We vragen ons af waarom we het drukke leven in Amsterdam niet omruilen voor een eilandbestaan. Andrew heeft het gedaan en hoe… het vergt bijzonder veel geduld en durf. Een pionier te midden van de ongerepte natuur.