Abonneer je nu op onze nieuwsbrieven!

Abonneren

Nee, bedankt

Ja, denk met me mee rond de
materialisering van mijn project

Laura Eshuis

Laura Eshuis in haar thuisstudio

Laura Eshuis bij de presentatie van haar ep in 2013

Laura Eshuis op een festival

Laura Eshuis tijdens Koningsnacht in Assen, in de periode dat ze stadsmuzikant was

De Playlist: Laura Eshuis was stadsmuzikant van Assen en nam een ep op

9 juli, 9:15

Architectenweb interviewt deze zomer mensen uit de architectuur over hun muzikale kant. In de derde aflevering van onze zomerserie De Playlist spreken we met architect Laura Eshuis, die stadsmuzikant van Assen is geweest en een ep heeft opgenomen. “Stond ik ineens in mijn uppie voor duizenden mensen, die ik uiteindelijk tóch aan het meezingen kreeg.”

Jij had al op jonge leeftijd een veelbelovende muzikale carrière. Hoe ben je daar in gerold?
“Als vijfjarige liep ik met mijn moeder langs een imposante, metershoge contrabas en zei vastberaden: ‘Dát wil ik spelen!’. Het werd de viool, tien jaar lang, en ondertussen kwam daar ook al snel het zingen en schrijven van liedjes bij. Toen ik mee wilde doen aan een muziekwedstrijd en mijn broertje geen zin had om me op de gitaar te begeleiden, zei ik: ‘Oké, geef mij die gitaar dan maar’ en heb ik het mezelf aangeleerd. En zo ben ik ook piano gaan spelen.

Ik zat met getalenteerde muzikanten op school die elk idee dat ik had zo konden meespelen en we werden gestimuleerd om buiten school aan muziekwedstrijden mee te doen. Zo heb ik via een compositiewedstrijd tweemaal voor het Nederlands Blazers Ensemble eigen nummers mogen uitwerken met een arrangeur en deze met hun opgevoerd. Het was echt indrukwekkend om deze - onwijs leuke - beroepsmuzikanten te horen spelen wat ik heb bedacht, terwijl we daar samen stonden op te treden.”

In 2011 werd je op zestienjarige leeftijd benoemd tot stadsmuzikant van Assen. Wat hield die rol in?
“De stad zocht een jonge, muzikale vertegenwoordiger. Ik schreef een nummer over -echt waar- de gebouwde omgeving en alle ontwikkelingen die de stad doormaakte. Ik werd uitgekozen, wat de start vormde van een tweejarig avontuur. Ik kreeg een lijst van alle geplande evenementen en mocht met een highlighter aanstrepen waar ik wilde optreden en zo geschiedde: echt een droomscenario. Ik schreef nummers voor allerlei gelegenheden, kwam in de krant en op tv en heb op de kleinste én grootste podia gestaan, zoals op Koningsnacht en bevrijdingsfestivals. Ik speelde graag samen met andere muzikanten, maar soms kwam een optreden vrij last minute en kreeg ik niemand die ook maar een gitaar vast kon houden mee. Dus dan stond ik ineens op een giga-podium, net na een showband met dames in glitterbikini’s met verenwaaiers, als one-woman-show in mijn uppie voor duizenden mensen, die ik uiteindelijk tóch aan het meezingen kreeg.

Mijn vader heeft vroeger als licht- en geluidsman over de hele wereld met grote sterren als Kool & the Gang, Frank Sinatra en Santana getoerd en heeft in deze periode in het klein mijn ‘roadie’ gespeeld. Toen ik met Carola Smit van een van zijn oud-werkgevers BZN mocht optreden, heeft hij het licht gedaan: dat was een mooi full-circle-momentje.”

In 2013 bracht je een ep uit. Hoe is die tot stand gekomen?
“Als afsluiting van mijn stadsmuzikantschap ben ik bij muziekproducent Michel Wijninga de studio ingedoken. Hele dagen en avonden waren we bezig met het inspelen en inzingen tot er geen stem meer over was. Deze periode is al zo’n half leven geleden, dus mijn muziek is met me meegegroeid. Ik schreef altijd al over dingen die me raakten of juist iets om mensen op te vrolijken, maar ik ben van catchy popachtige liedjes naar persoonlijker, meer verhalende nummers gegaan. Bijvoorbeeld voor het afscheid van mijn opa. Al kan ik in mijn thuisstudiootje ook wel een dancenummer in elkaar zetten. Mijn telefoon zit altijd vol voicememo’s en notities met ideeën.

Ik houd van erg uiteenlopende muziek, als het maar iets losmaakt. Dat kan hem in aanstekelijk muzikaal plezier zitten, dat je door iets geraakt wordt of dat je wel móét dansen. Of dat ik tijdens het luisteren al meteen een vette show en podiumstaging voor me zie. Mijn playlist gaat daardoor echt alle kanten op; golden oldies, nummers met een boodschap, rake teksten op een goeie beat of een combinatie van klassiek met elektronische muziek. Het is een totaal ongeschikte mix voor op feestjes, maar heerlijk gevarieerd voor tijdens het puzzelen op plattegrondstudies”

Uiteindelijk ben je architect geworden. Wat trok je aan in dat vak?
“Ik houd van het maken van mooie dingen die goed in elkaar zitten. Dat kan ik vinden in muziek, maar juist ook à la Vitruvius in het maken van gefundeerde architectuur met betekenis en waarde. In beide disciplines werk je met composities en ritme en creëer je samen met verschillende spelers, met ieder hun eigen instrumenten, een mooi geheel. In het architectuurvak vind ik de perfecte combinatie van creativiteit, uitdaging en maatschappelijke bijdrage.

Bij De Zwarte Hond werkte ik naast woningbouw aan parametrisch theaterontwerp en bij De Unie Architecten heb ik naar hartenlust aan publieke gebouwen van bioscoop tot sport- en onderwijscampus gewerkt. Bij Specht architectuur en stedenbouw verbreedde ik mijn horizon met stedenbouwkundige plannen. Ik werk het liefst in interdisciplinaire teams, ontwerp graag plekken waar mensen elkaar ontmoeten en ik vind het heerlijk om te puzzelen op inpassingsstudies. Bij de laatste loodjes voor een deadline kies ik soms één nummer dat ik opoffer om ‘kapot te draaien’. Ik zet het urenlang op repeat en daarna kan ik het maandenlang niet meer horen.”

Na je laatste baan heb je even ‘pauze’ genomen als architect. Ben je weer aan de slag gegaan in de muziek of benut je die tijd voor iets anders?
“Nou, pauze... Ik was druk aan het ontwerpen en klussen in ons eigen huis, dus dan ben je opdrachtgever, ontwerper en uitvoerder in één. Zoals het hoort moeten we de plinten nog leggen, maar het is echt al een feestje om in te wonen.

Maar de voornaamste reden om even ruimte te pakken was dat er al een tijdje een idee borrelde dat mijn tijd verdiende. Ik wilde mensen meer in écht contact met elkaar brengen met concrete en laagdrempelige acties, zodat zo veel mogelijk mensen dit daadwerkelijk oppakken. Psycholoog Lars van der Lee en ik hebben daarom samen het Groots Kwartiertje opgericht, waarmee we een methode ontwikkelden om mensen te activeren om één procent van hun dag - een kwartiertje – bewust iets voor een ander of zichzelf te doen. Hiervoor maakten we een kaartspel en verzorgen we lessen en workshops.

Wij bieden concrete kwartiertjes waarmee je altijd kan starten. En bieden telkens twee keuzes, zodat je zelf kunt kiezen of je bijvoorbeeld even een oude hobby afstoft, of de diepte in gaat over iemands dromen. Als je een kwartiertje per dag uittrekt om iets voor jezelf of een ander te doen train je jezelf in het verdragen van ongemak en word je steeds beter in het nemen van drempels, het loslaten van perfectionisme en het écht contact maken met de mensen om je heen, vertrouwd of nog onbekend. De ene keer probeer je iets nieuws buiten je comfortzone, de andere keer is het kwartiertje net dat zetje wat je nodig had voor iets dat je eigenlijk al had willen doen. Maak het niet te groot, ga vooral dóén. Ons motto is dan ook: Ga voor de volle één procent!

Of het nou is in muziek, zo’n onderneming of in de architectuur: Het tot leven brengen van iets dat ooit slechts een idee of kriebel op een papiertje was, blijft iets magisch.”

https://open.spotify.com/playlist/42ubpjWJb3G9zVZRtfcPXv

Trefwoorden

de playlist muziek zomerserie laura eshuis

1	Eerste paal geslagen voor woontoren New Maas bij Van Brienenoordbrug woensdag, 8 juli
2	Utrechtse ontwerpwedstrijd voor nieuwe 'jas' elektriciteitshuisjes levert drie winnaars op donderdag, 9 juli
3	Space&Matter ontwerpt woon- en werkgebouw op hoeklocatie Buiksloterham dinsdag, 7 juli
4	Nicolaasschool van Studio Nuy van Noort wil een thuis aan de wijk bieden dinsdag, 7 juli
5	Marianne Anthonissen, Kaveh Dabiri en Samir Bantal worden partner bij OMA woensdag, 8 juli

Gerelateerde nieuwsberichten

De Playlist: Keimpke Zigterman speelde mee op hits van David Guetta en Mr. Probz

Gisteren, 09:15

De Playlist: stil buiten dansen met Jurgen van der Ploeg

6 juli

De Playlist: Mees Wijnants houdt van klassieke muziek en queer techno

1 juli

Architectenweb Sportzomer: veertien interviews

5 september 2025

Toon alles

Andere nieuwsberichten

Woongebouw Root van LEVS is schakel tussen wonen en bomen

Gisteren, 15:41

Het woongebouw in de Eindhovense buurt Mensfort vormt een verbindende schakel in de overgang van wijk en groen.

Tweede woontoren door OMA in Bajeskwartier voltooid

Gisteren, 13:44

In het Bajeskwartier in Amsterdam is woontoren The Martin opgeleverd. Het 103 woningen tellend gebouw, dat is ontworpen door OMA, bestaat uit vier in elkaar grijpende volumes.

KRFT geselecteerd voor ontwerp nieuw onderkomen Introdans

Gisteren, 11:24

Het complex moet verrijzen aan de Beekstraat in het centrum van Arnhem, naast het vernieuwde Stadstheater en grenzend aan de toekomstige stadsoase. In de ontwerpvisie wordt uitgegaan van een open en gastvrij gebouw waarin dans centraal staat.

De Playlist: Keimpke Zigterman speelde mee op hits van David Guetta en Mr. Probz

Gisteren, 09:15

In de vierde aflevering van onze zomerserie De Playlist spreken we met Keimpke Zigterman, medeoprichter van Unknown Architects, die als cellist onder meer meespeelde op hits van David Guetta en Mr. Probz, maar ook op tournee ging met Wende Snijders.