Geeft multiculturele stedenbouw een antwoord?
16 maart 2005, 10:52
Wie alleen hamert op het bouwen van drieduizend woningen per jaar in Rotterdam, en met dat getal tevreden is, blijft een koude technocraat. Die laat zich leiden door cijfers, zonder te kijken naar de bewoners, hun afkomst, hun economische waarde door werk en uitgavenpatroon, hun reële sociaal-maatschappelijke en culturele betrokkenheid voor de stedelijke samenleving.
Wie alleen hamert op het bouwen van drieduizend woningen per jaar in Rotterdam, en met dat getal tevreden is, blijft een koude technocraat. Die laat zich leiden door cijfers, zonder te kijken naar de bewoners, hun afkomst, hun economische waarde door werk en uitgavenpatroon, hun reële sociaal-maatschappelijke en culturele betrokkenheid voor de stedelijke samenleving.
Ofwel: het beleid dure en attractieve appartementen en huizen te bouwen om de blanke middenklasse te behouden of weer terug te laten komen naar Rotterdam is eendimensionaal. Want hoeveel etnische middenklassers verdwijnen er momenteel naar Barendrecht, Bergschenhoek, Capelle aan den IJssel, tegelijk met alle inspanningen om die witte middenklassers binnen de gemeentegrens te houden?
Hoe groot is die, wat in de VS heet 'black flight', zwarte uitstroom? Mogelijk is dit de volgende suburbanisatiegolf die de stad te verduren krijgt. Allochtonen die succesrijk zijn, verdwijnen zo snel als ze kunnen uit de, volgens hun nieuwe waarden, 'besmette' buurten.
Discussies over het spreiden van kansarmen of zelfs het weren uit de stad van deze groep door de Rotterdamse bestuurders, maken keer op keer duidelijk hoe politici denken. Het is een maskering van hun werkelijke bedoeling. Want met kansarmen worden natuurlijk alleen allochtone kansarmen bedoeld en geen blanke. Dat ooit de arme blanke onderklasse kinderen kreeg die de middenklasse bevolkten, is allang vergeten. En of allochtone kansarmen mogelijkerwijs ook andere bijdragen leveren aan de stad dan die politici expliciet wensen, is helemaal niet aan de orde. Daarbij is elke uitlating over die kansarmen een nieuwe smet op het blazoen van Rotterdam (waar kennelijk zoveel kansarmen wonen dat bestuurders er een beleid voor maken) en voor alle middenklassers weer een aanbeveling er niet te gaan wonen, dan wel er snel te vertrekken.
Tegenover die negatieve tendensen staat een aantal positieve. Rotterdamse maatschappelijke organisaties hebben de handen ineengeslagen om een antwoord te geven op het maatschappelijk cynisme over de multiculturele samenleving. Met de actie 'Rotterdammers uit overtuiging' willen ze proberen het aanzien van de allochtonen positiever te maken en tegelijkertijd ook de groepen die het treft een hart onder de riem te steken.
Een volstrekt andere manier om er mee om te gaan, heeft de uit Marokko afkomstige Nederlander Hassani Idrissi bedacht, na zijn succesvolle initiatief voor een 'Marokkaanse fontein' op het Noordplein. Het is een andere vorm van stedelijke vernieuwing waarmee de corporaties WoonbronMaasoevers, Com.Wonen en ontwikkelaar ERA Bouw gezamenlijk de handschoen hebben opgenomen om een multiculturele wijze van wonen en samenleven een kans te geven. Integratie in plaats van segregatie.
Bron: RD