Abonneer je nu op onze nieuwsbrieven!

Abonneren

Nee, bedankt

Ja, denk met me mee rond de
materialisering van mijn project

Cover 'Anthony McCall Face to Face'. EYE Filmmuseum/nai010 publishers

Spread uit 'Anthony McCall Face to Face'. EYE Filmmuseum/nai010 publishers

Boek: Anthony McCall Face to Face

30 oktober 2014, 16:45

Momenteel loopt in het filminstituut EYE in Amsterdam een tentoonstelling van Anthony McCall, een Britse kunstenaar die een geheel eigen positie in contemporaine kunst inneemt. Het leeuwendeel van zijn werk bevindt zich in een fascinerend grensgebied van cinema, installatie, architectuur en performance. Gekoppeld aan de tentoonstelling is het boek 'Anthony McCall. Face to Face' verschenen.

Sinds het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw heeft McCall een groot en bijzonder oeuvre opgebouwd, waarvan EYE een mooie dwarsdoorsnede presenteert. Zowel letterlijk als figuurlijk is daarbij voor zijn recentste werken de meeste plek ingeruimd. Ze maken deel uit van de 'solid light films', waarvan hij met de inmiddels iconische 'Line Describing a Cone' in 1973 zijn eerste maakte.

Massief licht
Deze ' solid light films' maakt hij door de projectie van wit licht op een muur of doek, in combinatie met nevelmachines. De 'films', waarbij alleen een geometrische vorm wordt geprojecteerd, hebben een lange duur waarin slechts een minimale verandering optreedt. Het gaat niet alleen om de geprojecteerde vorm op het tegenoverliggende vlak, maar zeker zo veel gaat het om de lichtbundel. Dat is een niet-tastbare, maar wel degelijk in de ruimte aanwezige vorm. Het is grappig te zien dat bezoekers van McCalls tentoonstellingen de lichtbundels inderdaad 'aftasten', hun handen erin steken, of er zelfs helemaal in gaan staan.

Dat is wat de kunstenaar ook graag ziet: om de werken beter te begrijpen moet je ze van alle kanten bekijken. Het cinematografische aspect van de lichtprojectie ontmoet hier de sculpturale van een driedimensionale vorm in de ruimte. Als McCall rond 2000 met de lichte digitale projectoren ook verticaal kan gaan projecteren, krijgen zijn werken zelfs iets architectonisch. Helaas heeft de ruimte in het EYE niet genoeg hoogte voor deze werken en worden er alleen horizontale projecties getoond.

Uitgebreid overzicht
Ter gelegenheid van de tentoonstelling is een boek verschenen bij EYE en nai010 publishers, dat het werk van McCall uitgebreid behandelt, op verschillende wijzen. Allereerst is het bijzonder rijk geïllustreerd en dat is zonder meer prettig. Aan de hand van talloze foto's, bladzijden uit zijn aantekenboekjes, schetsen en uitgewerkte schema's ('partituren' noemt hij ze) krijgen we een goed beeld van McCalls performances, beeldend werk en solid light films. Hoe ze destijds zijn geweest, hoe ze zijn bedacht en uitgewerkt, hoe ze werken.

Daarnaast bevat het boek een interview van Maxa Zoller, curator van de tentoonstelling, met McCall, een essay van kunsthistoricus Luke Smythe en een tekst van de kunstenaar zelf. McCall beschrijft met name de ontwikkeling van zijn 'solid light films' in de eerste helft van de jaren zeventig en de invloeden die hij onderging, zoals van John Cage. Smythe plaatst het werk in relatie met andere kunstenaars en ontwikkelingen in de kunst in dezelfde periode, met name met betrekking tot tijdsduur en de (daarmee veranderende) verhouding tussen een kunstwerk en zijn beschouwer. Het essay is overigens heel toegankelijk geschreven.

Beschouwer en ruimte
De langste tekstbijdrage en misschien de meest theoretische is het interview. Zoller spreekt onder meer met McCall over hoe zijn werk steeds is terug te voeren op een klein aantal gerelateerde ideeën. Daarbij komt ook een aantal lichtprojecten in de openbare ruimte ter sprake die (helaas) niet alle zijn uitgevoerd. Wat ook duidelijk wordt is dat de lichtkegels en andere vormen niet alleen een efemere ruimte vormen, maar dat ze ook steeds een relatie aangaan met de architectuur waarin ze zijn geplaatst. McCall duidt zijn werk aan als 'solid light films' en maakt gebruik van cinematografische aspecten als projectie (en in recente werken de zogeheten 'wipe' als montagevorm), maar zijn kunst gaat vooral gaat over de relaties tussen de beschouwer, tijdsduur en ruimte.

Het boek 'Face to Face' - dezelfde titel als McCalls nieuwste werk - is zo helder dat je de werken niet eens in het echt hoeft te zien. Maar de tentoonstelling loopt nog, dus grijp de kans om de 'solid light films' ook aan den lijve te ondergaan.

Trefwoorden

ruimte tentoonstelling anthony mccall beeldende kunst installatiekunst boek licht

1	Natural History Museum in Abu Dhabi naar ontwerp van Mecanoo geopend woensdag, 29 juli
2	Dok architecten richt kantoorverdieping van het Scheepvaartmuseum opnieuw in maandag, 27 juli
3	Houten woongebouw van KOW introduceert natuurlijk stedelijk leven bij herontwikkeling ziekenhuisterrein dinsdag, 28 juli
4	Bouw gestart van autovrij buurtje in Oss naar ontwerp van KCAP dinsdag, 28 juli
5	De Playlist: Catherine Visser, Daan Bakker en Fransje Hooimeijer zijn een kamerensemble maandag, 27 juli

Andere nieuwsberichten

Woonzorgwoningen door opZoom architecten voegen zich tussen nieuwbouw en oude industriële panden

31 juli, 1:02

De nieuwe woonzorglocatie van de Achterhoekse zorgorganisatie Sius ligt aan de rand van het centrum van Winterswijk.

Kindcentrum door Sweco Architects brengt onderwijs, kinderopvang en buitenruimte samen in hart van dorp

30 juli, 12:09

Sweco Architects ontwierp nieuwbouw voor het Kindcentrum ’t Rendal in Brabantse Lierop.

De Playlist: Dirk Osinga benadert zijn studio als een rockband

30 juli, 9:15

In de negende aflevering van onze zomerserie spreken we met architect Dirk Osinga, die de punkmentaliteit graag naar zijn werk vertaalt.

Lagado architects verrijkt woonerfwijk met rolstoeltoegankelijk huis

29 juli, 11:38

De Villa Rollada is een tussenwoning die onderdeel is van een kleinschalige particuliere ontwikkellocatie op een voormalig schoolterrein in Dordrecht.

Rijn bij Lobith staat op laagste peil ooit gemeten

31 juli, 4:45

Rijkswaterstaat verwacht dat de stand van de Rijn de komende dagen nog verder zal zakken. Ook de hoeveelheid water die vanuit Duitsland het land binnenstroomt is met 692 kubieke meter per seconde extreem laag.

Proef met laadplekken waar ook brandstofauto's mogen parkeren

29 juli, 10:34

Met de pilot wordt onderzocht of laadpalen sneller geplaatst kunnen worden als gemeenten parkeerplaatsen niet langer exclusief voor elektrische auto's hoeven te reserveren.