Pampulha is een wijk van de Braziliaanse stad Belo Horizonte. In de jaren veertig werd deze wijk gebouwd in opdracht van de toenmalige burgemeester Juscelino Kubtischek. Deze vroeg architect Oscar Niemeyer om enkele gebouwen te ontwerpen voor deze wijk. Voor de toen 33-jarige Niemeyer was dit zijn eerste belangrijke opdracht. In de wijk werden een kerk, een kunstmuseum, een dansschool en een tennis club gerealiseerd.
 

São Franscisco de Assisi-kerk
De gebouwen van Niemeyer kenmerken zich door de organische vormen, welke hij realiseerde door het gebruik van gewapend beton. Zo heeft de São Franciscokerk een opvallend dak met parabolische golven. Het betonnen dak is lichtblauw geschilderd, met witte organische versieringen. De gevels zijn opvallend betegeld en tonen blauwe abstracte schilderingen. Na voltooiing van het gebouw kreeg het zowel lof als kritiek. Zo weigerde de katholieke kerk het kerkgebouw in te wijden, omdat deze een on-orthodoxe vorm en moderne muurschilderingen heeft.
 
Casa do Baile
De dansschool is gesitueerd aan het kunstmatig aangelegde meer in Pampulha. Bij dit gebouw wisselen vrolijke vormen af met een soepele elegantie. Ook hier is gewapend beton als dakbedekking toegepast en zijn de muren bedekt met blauwe siertegels.
 

organische architectuur
Het veelvuldig gebruik van organische vormen bij het project door Niemeyer heeft meerdere oorzaken. Niemeyer had waardering voor de weelderige vormen van de Spaanse barok, maar wilde ook het Braziliaanse berg- en rivierlandschap in zijn ontwerpen laten terugkomen. Volgens de architect maakte hij de vormen niet vanwege de esthetiek. Als aanhanger van het functionalisme gaf hij aan elke ronding in zijn gebouwen een functie.
 
Het project voor Pampulha was van grote betekenis voor de moderne architectuur in Brazilië en betekende de doorbraak van Oscar Niemeyer.