Toen het Architectuurcentrum Amsterdam (verkort tot Arcam) in 2003 naar het Oosterdok in Amsterdam verhuisde, resulteerde dat in een klein maar zeer opvallend gebouw naar ontwerp van René van Zuuk.
 
geschiedenis
In 2003 verhuisde Arcam van een zeventiende-eeuws turfhuis aan het Waterlooplein naar een nieuw gebouw aan het Oosterdok. De locatie in het oostelijk deel van Amsterdam is een bewuste keuze geweest, omdat hier in de nabijheid onder andere de Academie van Bouwkunst en een aantal culturele instellingen zijn. Niet het hele gebouw werd nieuw ontworpen: de kolommen en vloeren van NEMO zijn geïntegreerd in het ontwerp van Van Zuuk. 
 
uiterlijk

Het gebouw staat in de nabije omgeving van NEMO en het Scheepvaartmuseum en mocht bij deze opvallende gebouwen, ondanks de kleine omvang, niet in het niet vallen. Van Zuuk maakte van het gebouw een blikvanger door het een bijzondere sculpturale façade te geven: het hele gebouw wordt als het ware aan de voorkant omhuld door een aluminium doek, waar bij de deur een glaswand is uitgespaard die in een welving tot het dak reikt. Aan de achterzijde, aan de kant van het IJ, is het hele gebouw voorzien van een glaswand waarmee een prachtig uitzicht over het water is gecreëerd.

innerlijk
Van binnen bevat het gebouw drie lagen, die via vides met elkaar in verbinding staan. Op de onderste verdieping zijn zalen voor vergaderingen en discussies te vinden, daarboven bevinden zich expositieruimtes en bovenin zijn kantoren en vergaderruimtes. Van binnen zijn er roostervloeren en glazen wanden, opdat de ruimte erg licht en ruim is. Hierdoor is het gebouw van buiten compact, maar van binnen erg ruim. Dit wordt nog bevorderd door de concentratie van toiletten, liften en kasten aan één kant, waardoor de werkruimtes zelf nog groter lijken.